Zäñgär Küktä Ak Bolıt

Hikäyä

Zäñgär küktä ak bolıt yözä ide. Aña utırıp oçkan yañgır tamçıları äle moñlanıp cırladılar, äle şatlanıp sikereştelär-biyeştelär, äle äkiyätlär söyläştelär. Kön matur häm ayaz ide. Ämma ällä kaydan gına avır kara bolıtlar kilep çıktılar. Utlı taşların uñga-sulga ırgıta başladılar. Ak bolıtka utırıp yözgän yañgır tamçıları kurkışıp kaldılar.

Menä ber utlı şar alarnıñ ile bulgan bolıtına kilep tide. Ul da tügel, kara bolıt avızın däü itep açtı häm ak bolıtnı yottı. Uñnan-suldan törtte, kimsette, ut taşları — yäşene belän ordı. Ak bolıtta utırgan yañgır tamçıları kurkışıp cirgä koyıldılar, üzläreneñ azat bulularına söyeneştelär. Alarnıñ hämmäse diyärlek çäçäk bakçasına turı kilde. Aradan berse — ak bolıtnıñ söyekle vak tamçısı, çäçäk tacına töşep utırdı. Ul arada kiç buldı. Kara bolıt kük yözendä haman da yäşen taşların ırgıtınıp yörenä birde. Vak tamçı, çäçäk tacına kerep, şunda yäşerenep yattı häm yoklap kitte. Monda aña tagın da rähäträk ide.

Küzlären koyaş nurları irkäläüdän uyanıp kitsä, ni kürsen, hävef kurkınıçı ütep kitkän, kük yöze çalt ayaz! Tik anda vak tamçınıñ ile — ak bolıtı gına yuk ikän. Nişläsen, yılap cibärgän. Ämma anıñ yılap utırganın koyaş kürep algan da kölderä başlagan. Tamçı börtege kölgän-kölgän dä kükkä oçıp kitkän.

Karasa, anıñ yanına üze kebek ük yañgır tamçıları cıyılışa başlagannar. Ul arada kaydandır tagın ak bolıt päyda bulgan häm alarnıñ hämmäsen dä üzenä alıp, oçırtıp alıp kitkän. Bu bähetlärenä söyeneşep, tamçılar kulga-kul totınışıp cırlagannar, biyegännär, äkiyätlär söyläşkännär. Alarnıñ şatlıgın kürep, cir yöze tagın da maturrak, yämleräk bulıp kitkän.

May, 1994.