Munça «Sukır Şärätäkäläre»

(erotik ädäbiyät)
Minem plämäş Artem üzemnän biş kenä cäşkä keçe – hatınım Kätük belän ber cılgılar alar. Bergä üskännär, ber klassta ukıdılar. Duslar, koroçe, bala çaktan. Häzer dägen, kürşe Mihläy äytmeşli, "ne razläy vada, billähe muhı". Ällä şuña mikän – Ärtäşkä atna sayın bezgä cöri. Änütkäsen iyärtä dägen kilep citä bezgä, iyärtä dägen kilep citä. Munça cakkannı ällä sizämeder. Tanavı zur şul – isennän belenäder. Üzeneñ munçası cuk bit. Ällä cüri salmadı inde, sabakı. Härhäldä, büränälären bıltır uk tartıp kaldırgan ide inde. Izbası karşında yatalar haman. Korgaksıp...

Läkin min üpkälämim. Açulanmıym. Alarnıñ atna sayın cörülären küpsenmim. Çönki ul – Nikäy abıyımnıñ caratkan malayı bit. Anıñ caratkan malayı bulgaç, min dä anı caratırga tiyeş dip uylıym inde. Calgışmıymdır iç?! Gomumän, min calgışa, hatalana torgan keşe tügel üze. Häm, älbättä, plämäşneñ caratkan hatının dagın çit-cat itärgä caramıy miña. Şul uk Mihäy äytmeşli, "ni v kükäyem sluçayı caramıy". Kiresençä äle, min kilenne nık cakın itäm. Döresräge, änä şul munça bezne, gomumän, cakın itterde. Bötenläy nık cakın cibärdek bez ber-berebezne. Ayıruça Ärtäşkä minem hatınnı cakın itte, ä min – anıñ Änütkäsen. Nu, cakın itmäslek tä tügel bit, sabbakı! Dörlägän uçakmıni!. Kayçan karama – açık cözle, şat küñelle, küp süzle. Çatnap tora. Andıylar, cözgä-bitkä bigük çibär bulmasalar dagın, ir-at halkına oşıylar bit alar. Ä bu, sabakı, kärtinkädäge elitnıy prostitutka kebek matur, zifa buylı, temperamentlı. Cäşe utızdan artkan dimässeñ dä - unınçı klasstagı mañka kızlarnıkı kebek kıska külmäge astınnan çıgarıp, ozın botların ber-berse östenä atlandırıp utırsa dagın, ömetle küzläreñne şunnan ala almıysıñ inde, sabbakı!

Alar belän berençe tapkır munçanı bergäläşep kergändä ük iğtibar ittem: çegän hatınnarınıkı kebek canıp toradır küzläre. Niçekter serle cılmayıp toradır karaşı. Ä gäüdäse gel uynap toradır iye. Sıgılıplar, bögeleplär tora. Figura, anısı, minem hatında da tege kem äle... ni... Miki... Mikilancelo koyıp kuygan sıman – şäp. Läkin üzeñneke ul üzeñneke inde.. "kürşe tavıgı ürdäk" di bit. Miña Änütäneke tagı da krutuyrak kebek kürende. Şunnan kilenneñ figurasına ğaşıyq buldım dagın kuydım. Kürşem Mihläy äytmeşli, "bespovorotno i navsegda" oşadı monıñ buy-sını miña. Munça cakkan sayın niçek tägen bulsa bergä kerergä tırışabız. Kergän sayın min monıñ tiräsenä elägergä cay ezlim. Läükädä dürtäüläp tezeleşep utırganda ber cagımda Änütä bula inde. Aña ışkılgan cagımnan tänemä elektr togı akkan kebeklär inde, sabbakı: eçlärem kıbırsına, canım uftana, küñelem söcenä, kanım kaynıy başlıy. Min nişlärgä belmim. Hıyalımda nilär genä eşlätmädem inde min Änütäne. Niçeklär genä söymädem dä, nindi genä pozalarga kuyıp, catkırıp, bastırıp, tezländerep, tuñkaytıp nitmädem min anı.

Kerep beraz tänne cazdırgaçtagın, munça kerüne gel massacdan başlıym üzem. Çönki massacnı şäp casıym min. Min casagannı Änütä dägen bik carata. Bıltır Pitrau könne berençe kat casap karagan idem. Oşattı. Älege dä bayagı şul Mihläy äytmeşli, "biz uma" bu minem massacdan.

Bäyräm munçasına kilgän idelär. Ärcäse belän sıra kütärep. Bälki şunıñ da cärdäme tigänder – "Äydä, massacnı üzem casıym soñ" digäç, ber dägen karşı kilep tormadı, läükägä suzıldı dagın yattı. "Davay, dädäy, teläsäñ nişlät!" digän bula. Nu, teläsäm nişlätergä min anıñ hätle naglıy tügel dägen üze, ämma bu protseduranı cirenä citkerep üti beläm inde. İkäü genä kaldık berzaman munçada. Minem hatın belän Artem çıgıp kittelär. Äy, totındım monı izergä: comşardı, izeräde, ocıdı, iserde. Lifçigınıñ sädäplären ıçkındırdım – karışmıy. Trusigın saldırmasañ dagın bula inde, çönki anıñ trusik diyärlege dägen cuk, tap-tar cep kisäge. Kıyamät inde, kıskası, koşmar – kürsäñ, ülgän cireñnän därteñ torıp basır... Küt yarıgına kerep kısılgan, arttan kürenmi dägen. Läkin şulay dagın äkerten genä rezinkası astına kulnı tıktım dagın, şul näzek kenä kızıl cefäk kisägen aska şudıram. Karşılık sizelmi. Caylırak salınsın dip böten art sanın taktadan kütärde dägen, trusik tezgä qadär töşte. Annan tezdän ıçkındı dagın öskä kütärelgän ayaklardan çıgıp ta kitte. Änütä kilen ıñgıraşa uk başladı – kıskası, miñgeräde bu. Cäp-cäş başıñ belän ıştansız küteñne tuñkaytıp ireñneñ dädäse aldında catıp kara äle – miñgerämässeñ! Arkasına, annan kütenä, botlarına başta bal, annarı toz ışkıp ugan çakta minem kuldan çıkkan nazlı häm ocatsız energiyäm, Änütäneñ mölderäp torgan comşak tirese aşa ütep kerep, azgın his-toygıların tämam uyattı bugay – anıñ ayakları äkerten genä ike cakka taba ayırıldı, ayırıldı, ayırıldı... Min ike kul belän anıñ nazlı comşak tiresen uam, ışkıym. Barmaklarım çamalap kına ike şar arasındagı iskitkeç kızıktırgıç iñkülekkä barıp citte. Menä berse ul iñkülekneñ töbenä şuışa. Ballı barmak bit, ozak azaplanırga turı kilmäde – borgalıy-borgalıy iñkülek töbendäge vulkanga kerep tä çumdı. İkençe kulım anıñ muyın, cilkä tirälären kıtıklıy. Çönki beläm, küp hatın-kıznıñ iñ sizger erogen zonası näq şunda. Änütä bötenläy comşardı. Huşınnan gına cazmasın inde, sabbakı, mäytäm. Menä bu massac içmasam, dip uylanam üzemçä. Aru-talu turında uy başka da kerep karamıy, izäm genä tegene. Çınlap ta, tir tüksäñ dägen carıy monıñ hakına! Läkin menä üzemneñ gayrätlänep torıp baskan därtemne niçek tıyıp torırga? İr-at labasa, impotent tügel! Trusiktan bulsam da, başın bu cakka borsa, minekeneñ tırpayıp torganın kürä bit inde Änütä. Şunı uyladım dagın – ällä niçek ocatmıdır bulıp kitte. Uñaysız, zar-r-razı! Cahşı tügel, üzemneñ plämäşneñ hatını bit, kilen bit! Ä min aña kızıgam. Ah, cahşı tügel! Ah, ocat! Üzem, böten täne buylap kullarımnı şudırtıp, çemetkäläp, sukkalap, tartkalap, tegeneñ küñelen kıcgıtam, ä üzemä ocat. Ällä nindi halät şunda. Menä şul ällä nindi halättä minem bot arasındagı därt ocalırga, şilergä, kaçırga tiyeş ide dägen, cugıysä. Ä ul, kiresençä, kabargannan kabara bara, kıbırsıy. Kürşem Mihläy äytmeşli, "ätäçlänä divana". Ozak tüzdem. Borılıp karamasa carar ide, dip uylap kına kuydım – "cält!" borılıp ta karadı bu. Añlaşıladır ki, küzlärebez oçraştı. "Citkänder, dädäy, - di bu miña. – Artıkka kitmäsen". Şulay dide dägen miña artı belän catkan kileş kenä trusigın kiyä başladı. Annan lifçigın kiyärgä bulıştım. İdängä töşep bastı. Tagın ber kat soklanıp karap kuydım: nu, figura, satana! "Äydä, - min äytäm, - su koyam östeñä, cuınıp al!" Karşı kiläme soñ inde?! Östenä komgannan su koyganda tagın ber kat faydalanıp kaldım momenttan – böten cirlären kulım belän aykadım. İmeş, cuganday itäm, sıpıram. Hätta bot aralıgına dagın kerep çıktım şuışıp kına. "Äydä, dädäy, häzer sin dägen çaykanıp al inde", – di bu miña. Ä närsä? Karşı kiläm dime soñ? Şatlanıp riza! İke kullap komgannı kütäräm dägen östemä su agızam. Küzlär comık. Şapır-şopır idängä su aga. Avız belän bıkırdıym. Änütä ber kul belän arkamnı ışkıy, agıp torgan su belän cua. İkençe kulı kükräk yagımda ışkınıp tordı-tordı dagın, korsakka küçte. Min sunı äkertenräk agızuga küçtem. Rähät bit, zar-r-raza! Korsaknı ışkıy-ışkıy aska şua dagın şua tegeneñ kulı. Menä trusik börmäsenä barıp citte. Nişlärgä belmim. Eçke ber dereldäü hise kiçerdem bugay. Nihayät, Änütäneñ kulı moradına ireşte – başta barmakları belän çüpräk aşa "tege"neñ başın ışkırga kereşte. Bocra yasıy-yasıy sıypadı. Annarı uçına tutırıp tottı dagın kısa-buşata, kısa-buşata başladı. Dönyalarım äylänä, cözäm, kanatlanıp oçam. Küzläremne açırga kurkam – kızıy kauşar, oyalır kebek. Üzeneñ ocatsızlıgın kürgänemne kürer dägen çıgıp kiter kebek. İnde nişläplär genä beterbez, niçeklär genä bu mäslihät halättän ayırılırmın ikän dip uylıym. Läkin Änütä monda da initsiativrak bulıp çıktı – kisken genä borıldı dagın çıktı kitte boldır yakka.

***

- Tugannarıbız kilä, - dide Kätük täräz töbendäge ikençe yaranınıñ korıgan cafrakların sındırgalap torgan cirdän. – Munçañ äzerder bit?

Niçek äzer bulmasın di inde?! Bäyräm kön iç. Şäp ük "töşerelgän" bulsa dagın, böten tugannar belän Pirtauga barıldı. Anan isän-imin, ä ih möhime – üz ayaklarıñ belän, kaytıldı. Kaytuga cort tiräsendä beraz mätäşelde, munçası dagın yagıldı. Miçe karalgan, beraz utın östäp kerelgän.

- Romaşka!

Nu, ni kiräk ikän inde bu hatınga tagın, billähe muhı?

- Äzer didem iç inde! – dip kıçkırdım min beraz açulangan sıman itterep.

- İşettem anısın. – Kätügem dä mah birergä cıyınmavın kürsätä belä. – Küz sal äle, anda Mihläyneñ tege birän iblise cöri tügelme işegaldında?

- Gebbels digen! Kergänder, kergänder, bulır, cörider, - dim. – Bezneñ sıkanıñ tişege kıçıta başlagan bugay.

Äytäm anı, irtädän birle, birgänne dägen aşamıyça, nikter borgalandı bezneñ hayvan. Älbättä, üzebezneñ etne bolay atau Kätükkä oşap betmi. Ul, hatın-kız bularak, tegene caklap ber-ike süz äytergä tiyeş taba:

- Ana et bulsa dagın, bezneñ Coldız uram söyrälçege tügel ul.

Nişlim, ayakka kaloşlar eldem dägen, çıgıp kittem tege faşistnı kuarga. Çınlap ta, üz bunkerına kergänmeni – ügezbozau hätlem ilämsez Gebbels bezneñ Coldıznıñ koyrık töbendä böterelä. Ä tegese ocasına da kerep kaçmıy bit içmasam. Dimäk, dörese dägen şul: tuylar çagı citkän. Monı häzer çurtım da saklap tora almıy, barıber tınıçlık birmäyäçäklär. Şundıy kararga kildem dägen, Mihläyneñ faşistına bakırdım:

- Pşol, zarrazı!

Añlıy. Ovçarka iç! Şunduk çıgıp taya. Ä min ul arada Coldızımnı çılbırdan ıçkındırdım dagın, kapkaga cünäldem. Ärtäşkä belän Änütkä cortka uzgannar ide inde, läkin üzläre genä tügel, Änütäneñ señelese Däşük belän. Aña karau belän min bu caktı döncanıñ asılın, tormış digän buş otpuskanıñ maksatın, keşe gomereneñ kıska ber mizgel ikänlegen añlıym – şunıñ qadär dägen çibär, şat küñelle, açık cözle, töz figuralı, därtle-calkınlı ul kızıy. Ä kulım täneneñ berär cirenä kagılıp ütsä, min üzemne gomumän tarakan comırkasıday keçkenä ber subekt itep toya başlıym – şundıy köçle anıñ tege niye... aurası dilärme äle?.. Läkin... hoday şul balaga barısın da birsäm küp bulır digän ahırısı – anı tumıştan sukır itep caratkan.

Ärtäşkä enekäşem belän et cazmışı turında syläşä-söyläşä, öygä kerdek. Sizdem: kapka carıgınnan bezgä üpkäle bäbäkläre belän Gebbelc karap kaldı. Mähäbbät kolı, tanavına tökerim! Äydä, üpkäsenä tıgılsın! Ägär bik kiräk dip tapsa, mäytäm, caratsa, minem Coldız üze çıgar äle anıñ kırına. Monda uram burzayları cıyıp catırga minem cort sezgä käkäyle abzar tügel iç! Avılda torsam dagın, min üzem mal asrap mätäşmim. Caratmıym min anıñ işe kara eşne. Çuçka tügel, hätta ki tavık-ürdäk tä totmıym. Kemneñ eşe cuk – şul totsın! Häm gomumän, barlık keşe üz eşen başkarırga tiyeş. Şähsän şulay uylıym. Böten keşe dägen çuçka asrasa, häm küp itep asrasa, satırga dip tä asrasa, mäsälän, kaya kuyar ideñ anıñ hätle itne? Aluçı bulmayaçak iç. Ä bolay menä mindäylär bar. Satıp alıp aşauçılar. Çönki avılda torsam dagın, krästiän tügel, ä proletariat sanalam. Min – neftyankada eşlim. Akçam citärlek. Bıyıl Raştuaga, mäsälän, kış dip tormadık, Kätük belän Antalicıgä barıp kayttık. Kiyem-salımga, şampan-tampanına akça cällägän cuk. Kızlarnıñ ikese dägen İcauda institutta ukıy.

Karaltı tulı kaz-ürdäk torsa, cort tulı çuçka mıkırdap cörsä, menä bolay itterep kunaklar karşı alırga vakıtıñ bulır ide mikän? Ay-hay! Şähär fatirlarındagıday mondıy akkurat tärtip torır ideme öyeñdä? Torır ide, pıçagım! Anıñ urınına abzardan galoşıña iyärep kergän çuçka käkäye ise bulır ide. Şul! Üzeñ, cünle kiyemeñne kiyergä dägen kızganıp, cırtık telogreyka kiyer ideñ. Hatınıñ cıllar buyı cumagan halattan çıkmas ide, sıyır sauganda dagın, koymak peşergändä dägen, kürşegä kergändä dägen şunıñ belän cörer ide. Ä bolay, änä, kür minem Kätükne: çäç buyalgan (milirovanne dimeder şunda), kerfeklär sörtelgän, irennär kızartılgan. Östendä kıska topik, kütendä sılanıp tora torgan zatlı ştan. Ä kabatına kilsäñ, huşıñnı cuyıp cıgılırsıñ – şul tiklem aromat! Annarı tagın iñ möhime – döncasına tökerep digändäy böten eşeñne taşlap, Kätügeñ belän, Ärtäşkä belän, Änütä belän bergäläşep munçalar kerep cata alır ideñme? Ay-hay şul menä!

- Berär çınayak çäy eçep alabızmı suganlı-comırkalı pirog belän, - dip karşı aldı kunaklarnı minem hatın. - Äydägez, äydä!

Tugannarıbız çäydän baş tarttılar. Nikäy abıylarga bargan bulgannar ikän. Äle cañarak kına kaytkannar. Läkin berär uymak mäy artık bulmas, diyep köleştelär. Çını da şul, artık bulmas. Min dä alarnı hupladım. Hupladım dagın, küz açıp comgan arada ber "Mamadış yätimen", suıtkıçtan ürelep alıp, östälgä mengezep bastırdım dagın.

- Mä, plämäş, sala tor, - didem Ärtäşkägä. – Bir, Kätük, ryumaşkalarıñnı, taşla äle şul peçänlegeñdä kazınuıñnı, - didem täräz töbendäge gölläre canınnan kitä almıy intekkän hatınga.

Ä üzem, gerlären beräm-beräm totıp kütärep, stenadagı säğatneñ çılbırın tartam. Tizdän altı tapkır kıçkırası bar käkkügemneñ, cä idängä qadär töşep citer çılbırı, mäytäm. Şunnan soñ ikeşärne ciffärdek. İsnädek, kapkaladık beraz dagın, cıyınıp, kerep kittek munçaga. Küzem cuanıçı Däşük kenä öydä kaldı.

- Äzer bulıp tor, - dip äytep kaldırdı aña Änütä apası, - kıçkırırmın.

Nigä şulay dide – min, mäsälän, berni añlamadım

***

Cazık bulsa dagın, bez munçada parlaşıp-parlaşıp digändäy çirat saklap, ber-berebezdän çitensenep tormıybız – andıy ocalu-nitü digän ğadätlärne uramda kaldırıp keräbez. Döres, hatınnarnıñ çişenü protsessına bez Ärtäşkä belän kuşılmıybız, küzätep tä tormıybız. Bez boldırda tämäke tartıp kalgan arada Änütkä belän minem Kätük, lifçik-trusikka qadär çişenep, munçaga kerep kitälär. Annarı bez kerep çişenäbez. Bez dägen trusiklarnı salmıybız.

Töpçeklärebezne sulı bañkaga töşerdek. Ärtäşkä takta işekkä şakıdı – imeş, kultur-multur! Kerep kittek munçaga. Çişenäbez. Minem monda dagın östäl köylängän. Östäldä mineralka, sıra, kabımlıklar, stakannar bit inde. Çişenep beterdem dägen stakannarga sıra tutırıp saldım.

- Äydä, - didem plämäşkä, - eçke cakka berençe parnı salıp uk kerik!

Stakannarnı çäkeşterdek, cartışarın buşattık. Şul çak, stakanımnı östälgä kuygan arada, küzem töşte bit Kätükneñ divanda catkan kiyemnärenä. Ni kürim, cubka-koftasın gına tügel, lifçigın dagın salıp kaldırgan tügelme soñ bu?! Stenadagı çöydä elenep tora Änütkäneñ kiyemnäre – calt! itep şunda karadım. Niçava sibä! Tüzmädem, Ärtäşkegä endäştem:

- Karale sin bolarnı, lifçikların salıp kaldırgannar iç!

Plämäş üze dägen kürep ölgergän ikän inde.

- Bolar, - di bu miña, - bezgä syurpriz casamakçı bulgannar ahırısı, dädäy. Äydä, üzebez alarnı kızık itäbez – trusiklarnı salıp kaldırabız!

Nu, sabbakı plämäş! Maladis inde üze! Äytte isä şulay eşläde dägen – saldı dagın taşladı trusigın. Nişlim, min dägen salıp attım. Min aldan, Ärtäşkä artımnan – işekne açıp, munçaga tıktık başlarnı. Kerdek. İşek töbendä ike seks bombovoz sıman ike mudak bastık ta kaldık – pärilärebez lifçiksız tügel ikän läbasa! Çukındı bezneñ kızık itüebez! Äy, totındılar kölergä! Äy, totındılar! Nu, kölep kürsättelär dägen, bellähe-muhılar! Küteñä tay tipkän situatsiyädä kaldık, kıskası. Ämma, kürşe Mihläy äytmeşli, mañkañnı salındırıp basıp torudan fayda cuk – nider eşlärgä kiräk. Min plämäşkä borılıp karadım. Ä Ärtäşkä, "nişlik soñ inde?"digändäy, miña töbälgän.

- Äy, - didem dägen şatır-potır menep kittem bolar yanına läükägä.

Minem bu ğamälem iñ döres adım buldı. Plämäş tä minnän kalmadı – läükäneñ artkı poçmagına çumdı.

Köndezlären caktı disäñ caktı tügel, karañgı disäñ alay karañgı dip tä bulmıy bezneñ munçanı. İntim şartlar, kıskası. Bolay dagın ber-berebezdän ocalu digänne onıtkan adämnär bulganga kürä, şärälegebez arkasında başnı taşka ormadık, asılınmadık, ber-berebezneñ küzlären çukımadık. Par salıp cibärdem. Uy-cuy, katı çıktı! Küberäk buldı bugay – kızlar idängä tägäräde.

- Çabına torıgız! – dide dägen minem Kätük, tışka çıgıp kitte.

Änütkä kaldı.

- Ä min çabınırmın pacaluy, - dide ul, irenä karap.

- Kızu iç bu! Niçek çabınasıñ monda? – dip, kolakların uırga totındı Ärtäşkä.

- Bik kızu bulsa, çıgıp tor! – dide aña karşı Änütä. - Bar, ciñgäçäñä berne salıp birerseñ. Ä dädäy miña massac yasamasmı...

Ä üzeneñ küzläre äle Ärtäşkägä, äle miña cögerä. Cänäse, ikebez belän dä kiñäşä.

Min anı-monı abaylagançı, bu mäğlümatnı başımda "çäynäp", miyemä señdergän arada plämäşem sikerep töşte dägen çıgıp ta kitte, ıştansız küten yaltıratıp. Tagın ikäü kaldık Änütkä belän. Nişlim, kurkak yäisä impotent, "zäñgär" yäisä tege ni... kem äle... transseksual... tuçnı, transseksual tügel bit min. Çıgıp kaçmadım. Kiresençä, eçemdäge şatlıgım tışıma bärep çıktı – bot arasındagı därtem uyana başladı. Cuk, tukta, ceget! Ätäçlänmi genä tor äle! İrtäräk! Şulay itep, üzemdäge aygırnı köç-häl belän cögänlärgä tırışam. Hoy, kaya ul!? Tınıçlanamı soñ?! Aptıragaç, ürelep, seberke aldım dagın taşlar östenä saldım. Änütkä torıp bastı. Böten figurası belän iñ matur pozada torgan model diyärseñ! Ul buy-sınnıñ zifalıgı! Ul bilneñ neçkälege! Ul tar gına lifçik astınnan kabarıp torgan imilärneñ küzgä kürenep torgan comşaklıgı! Üzem seberke belän seltänäm, üzem ber cakkarak cılışam, Änütägä urın biräm, cänäse. Menep utırdı bu. Sin ällä tolıp kiyep utırasıñ, ällä şärä - miña barıber digändäy, ocalu-nitü cuk.

- Äydä, Änütä, cat suzılıp, - didem tegeñä. – Massacga küçäbez. Sine baştan bal belän, annarı toz belänme, ällä kiresençäme?

- Niçek tä carıy, dädäy.

Nu, Mihläy äytmeşli, ıştuc, niçek tä carasa, caratabız anı, dim eçtän genä, kileşteräbez.

Äy, totındım Änütkäne izergä dägen uırga! Äy, ışkıdım! Äy, sıttım! Äy, sikerttem! Elgäre üzem idängä baskan kileş ışkıdım. Annan, tezläremne ayırıp, monıñ kütennän askarak botlarına menep atlandım. Het teläsäñ nişlät sin ul gayrätle "malay"nı, tordı dagın bastı inde. Min Änütkäneñ cilkälärenä üreläm, ä ul anıñ trusigına tiyep kitä. Trusigı inde, min siña äytim, ber tar gına, neçkä genä cefäk kisäge! Minem "malay" şulay berniçä tapkır kütenä terälep-terälep alsa dagın, Änütä rizasızlık beldermäde üze, "ah, sin ocatsız!" dip dau kuptarmadı, atılmadı-bärelmäde, sügenmäde-orışmadı, hätta pışıldamadı dagın. Kiresençä, minem "dus" ışkılgan çakta häräkätlänep tä aldı kebek äle.

İdängä sikerep töşep, läükä buyına basırga turı kilde, çönki botların, küten izergä kiräk. Min töşüen töştem, "cärdämçem" genä töşmi, cäğni mäsälän, tınıçlanmıy, haman torıp baskan kileş minem bot arasınnan tırpayıp tora. Trusigım bulsa küttä, ber häl – monıñ qadär uñaysız sizmäs idem üzemne, çönki nihätle genä ärsez bulsam dagın mindä bit äle ocalu hise çukınıp betmägän. Ocatın ocat, ämma rähät tä bit äle. Menä, şundıyın ber his inde: eçemdäge ber "min" ocala, aptıragannan nişlärgä belmi, bu "dus"nıñ tugan tiyeşle çit hatın aldında bolay şärä tırpayıp torırga caramanlıgın añlıy, ä ikençe "min" – şaytandır mögayın – berençese ocalgan sayın tatlırak his kiçerä, yäşerten därt, serle teläk belän haman yana, haman katırak ta zurrak bulgan kebek sizelä, haman hıyalına omtıla, suınu, sürelü, şilep töşü turında uylap ta karamıy. İmän botagı kebek tırpayıp torgan "koralımnı" niçek tırışsam dagın cäşerä almaganımnı üzem genä tügel, Änütkä dägen añladı inde. Anıñ bu caktagı kulı "calgış kına" läükädän şuıp töşte dägen minem şul "botagıma" terälep kaldı. Ah, min äytäm, iblis tä hatın ikän bu! Minem "tayak"ka tiyep kitkäç, kulın kire tartıp alırga tiyeş ide iç inde, ä ul nişläde? Ul, inde küptän şuña äzerlängän häm şul ğamälen täfsilläp planlaştırgan kebek, minem "dus"nı eläkterep aldı dagın uçına kısıp aldı. Anıñ barmakları siherleder bugay. Üzem Änütkäneñ botlarına toz ışkıym, üzem ocatsız "dustım"nı aña caylırak itep borılam. Ul şundıy tirän mäğnäle itep ıñgıraşıp kuydı ki, moment añladım: botlarına gına tügel, caramagan oyatsız cirlärenä dägen massac sorıy. Nu, Mihläy äytmeşli, olau başınnan töşmiçä, eşkä dägen kereştem: iskitkeç läzzätlänep, mäslihät hislär kiçergän halättä Änütäneñ trusigın saldıru protsessın başladım. Caş-coşt itterep, aşık-poşık saldırmıym, ä bik tatlı häm şifalı ber protsedura uzdırgan kebek, salmak kına ışkıy-ışkıy, santimetrlap töşerä-töşerä genä saldırdım. Üzem äkerten genä rezinkasın ike kullap böterä-böterä tägärätep trusik saldıram, üzem uylanam: nu i ştu?! Dälşe närsä? Barıber nitep bulmıy iç inde! Caramıy dagın, bulmıy da! Şunda zina kılıp catıp bulmıy iç inde! İşekneñ tege cagında minem hatın belän Änütäneñ ire utıra, ä bez monda... köpä-köndez... "bäreşep" cat inde! Cuk, cuk! Ällä niçek bit! Kätügem mine bärep ütermäs, känişne. Kiresençä, "maladis!" diyärgä mömkin. Ällä niçä tapkır, pornofilm karaganda, ällä çınlap, ällä şayartıp, täqdim itkäne bar: äydä, Ärtäşkälär belän urınnarnı alışıp karıyk dip. Äle menä häzer dägen nişläp catalardır alar anda. Tavış-tınnarı dagın işetelmi... Äy, närsä baş katıram min?.. Soñ! Älbättä, vino çömerep, tik kenä utırmıylar bulırga tiyeş alar. Mögayın, tirängä ük kerep kitkännärder... Ä min monda tiyep kararga dagın ocalıp toram. Şul uylar miña köç birde. Trusigın saldırıp beterdem dägen Änütäneñ bot aralarına kerep kittem. İmeş massac yasıym. Ällä kaylardan uratıp-nitep tormadım, barmaklarım belän tup-turı tirängä çumdım. Küten kütärde, tuñkaydı bu. Munça onıtıldı, massac miña küçte. Stop! Munçanı onıtırga caramıy! Tegelär nişli ikän, tegelär? Minem Kätük Ärtäşkäneken nişlätä mikän?! Şäp-şärä kileş ikäü genä rähätlänälär bugay şunda, kısışıp ta koçışıp, übeşep tä yalaşıp. Ocatsızlar dip tä bulmıy, älbättä. Klasstaşlar iç! Temaları elgäredän turı kilep toradır iye, häzer dägen haman şulay. Ä min monda, bezne "bäreşep" catalar ahırısı dip uylamasınnar öçen, kayın seberkese totıp, şapıldatıp ta şopıldatıp, ahıldap ta uhıldap, Änütkäneñ arkasın çabarga mäcbür. Nu, mäcbür dip inde, alay uk mäcbür tügel tügelen. Rähätlänep çabam min anı. Ul "känfit" suıra, ä min anı çabam. Bu seks tügel iç, bu – munça kerü. Bezneñçä munça! Şul kartinanıñ dävamı itterep, min ikençe kulımnı Änütäneñ maturdan matur imçäklärenä cünälttem. Ul bit inde gäüdäse belän miña taban borılıp yattı: ber kulı mendär urınına baş astında kaldı, ikençese minem stanoknı eläktergän. Ä ayakları tezdän böklängän kileş kiñ itep ayırılgan. Mä, cänäse, dädäy, karasañ – kara, totsañ – tot, rähätlänep kal! Karşı tügel, koroçe. Ber imçägen dereldätä-dereldätä kıskaladım, ikençesen... Küzlären comdı bu. Iñgıraşa. Üze haman ketkeldi:

- Roman dädäy, - digän bula, - nişlätäseñ sin mine? Ällä nitmäkçeme?

- Cuk, - min äytäm, - Änütkä, täneñdäge ber cireñ dägen massacsız kala kürmäsen genä dim.

- Oy, rähmät inde!

Ä üze şul "känfit"ne calıy-calıy kölä başladı. Läükäne der selketep kölä bu. Kıçkırıp kölä bit, cen. Böten döncaga işetterep. Carıy äle, kölü zina kılu tügel.

Änütäneñ keter-meter kölgän tavışı tege caktagılarnı dagın mähäbbät bolıtlarınnan cirgä töşerde bugay – baştan işektä minem hatın kürende. Anıñ artına terälep, cuk, cabışıp uk diyärlek Artem iyärgän. Minem hatınnıñ kütenä ük nik cabışkan ikän disäm, berazdan soñ añladım. Kätük, kisken genä borılıp, sikerep diyärlek läükägä menep kunuga, enekäşemneñ tırpayıp basıp torgan äkäläse kürende. "Kürende" diyü – ber, bu oçrakta ul kürende genä tügel, ä gorur häm vacnıy kıyafättä päyda buldı. Niçu gına ikän bit minem plämäşneke dä, sabbakı. Striptizer sıman basıp kaldı bu şulay idän urtasında. Minem Kätükneñ täne bik ısvici iç anıñ, niye dägen çüpeldäp kenä tora, ä avızı şapıldagan inde.

Ul arada Änütkäneñ isterikası beraz basılgan ide, bolar kilep kergäç, aska taba borılıp yattı. Läkin küzläre, älbättä inde, ireneñ korsaktan askı yagına barıp törtelde. Barıp ta törtelde, kadalıp ta kaldı şunda. Menä tora bit, malakay gınam, şar açık küzläre belän şul kärtinägä terälep. Avız dagın açıldı. Ällä çın, ällä cüri kılanıp – ıçkıldık totkan kebek "ıñk!" itterep kuydı.

- Oho, - dide annarı. – Sez anda tik kenä utırmagannar ikän bit, häşärätlär!

Ärtäşkä yugalıp kalmadı, ocalıp tormadı – oyatsızlık obektın kulı belän kaplaganday kılanıp, hatını canına menep utırdı. Kätük kırıygarak cılıştı.

- Ällä soñ "sukır şärätäkä" uynap karıybızmı?!

Monı Kätük äytte. Min gomeremdä andıy uyınnı işetkänem yuk ide. "Sukır täkä" digänne beläm. Läkin Ärtäşkä belän Änütä dägen "sukır şärätäkä"ne belälär bulıp çıktı.

- Küzläreñ bäylägän kileş karşıñdagı şärä keşeneñ kem ikänen äytü inde, damı, - dide Ärtäşkäneñ hatını.

- Min karşı tügel, "za!" – dip rasladı plämäş üze.

"Niçava sibä!" – dip uylarga gına kaldı inde miña.

- Dädäy, sin belmiseñme ällä?

Ärtäşäneñ bu soravı mine uñaysız häldä kaldırdı. Çönki "sukır täkä"ne bez keçkenä çaklarda üzebezçä uynıy idek. Kartnaşuçılar arasında sanamış sanıysıñ da, "täkä" saylıysıñ. Ul saylau bolayrak bula. Tezelep basabız. Berebez, üzen dägen kertep, sanıy: "Antıy, bantıy, ber karçık. Sin kal, sin kal, ä sin çık!" Şul soñgı icek töşkän keşe "täkä" bula inde. Anıñ küzen bäylibez. Başkalar bülmä buylap taralışa. Nu, tege mesken berebezne totırga tiyeş inde. Anıñ koçagına eläkkän bändä başta ber cäza ütärgä tiyeş, annarı – üze "täkä" rolen başkarırga.

- Min siña söylägänem bar bit inde, Romaşka, sigezençedä ukıganda änkäy mine kıçıtkan belän cargannı, - bu replikası belän Kätük miña cärdämgä kilde, imeş. Üze ni hikmät, şul süzlärne söyli-söyli, "calt!" sikerep töşte läükädän. Hiç ocalıp-nitep tormastan, ber kulı belän bot arasına tıgılıp, connarın şıtırdatıp taradı, ikençe kulındagı çümeç belän tazdan su aldı, şunnan soñ idängä çügäli töşte dägen, ışkıy-ışkıy, askı cakların çaykatırga kereşte. Nu, kem diseñ inde monı, "biyä!" dimiçä! Anda, munça boldırında, Ärtäşkä-plämäş aldında botların kısıp kına utırgandır diseñme monı. Utırgandır, köt! Cuınırlık bulgaç...

Tuçnı. İskä töşte.

- Ä-ä! Nu-nu-nu. Tulkı närsä öçen kıynaganın gına añlamagan idem änkäñneñ sine. Nücäli ul vakıtta uk şärä çişenep uynıy idegez, ä? – minem küz aldıma çäbäkli-çäbäkli "sukır täkä"ne kotırtkan unbiş cäşlek şärä avıl kızları, barmak hätle "känfitlär"en tırpaytıp cögereşkän malaylar kilep bastı. Menä ikän minem Katyuşanıñ täcribäse kayan başlana! Menä küpme stacı bar ikän bu alaşanıñ!

- Nu, känişne! Ä sez närsä, uynamıy idegezme? "Kaçış-pıçış" kına uynıy idegezme ällä?

- Carıy, carıy, añladım, - didem min, - anıñ hätle kırgıy tügel bit äle...

- Carasa, äzerlänegez, - dide Kätük. – Kergän-kergän çabınıp alıgız inde... Annan küz kürer... Äydä, Änütä, bez çıgıp torıyk.

Çıgıp kittelär. Bez, essedän kolaklarnı böreşterep, läükädä utırıp kaldık. Menä tagın aptıraş: Ärtäşkä belän süzne niçek başlarga? Bezneñ bergäläşep munça kerü ğadätebez erotik uyınnan çınlap torıp azgın sekska äylänep bara tügelme soñ? Läkin cukka gına borçılganmın ikän - Ärtäşkä süzne üze başladı:

- Teläsäñ nişlät, dädäy, - dip söyläp kitte ul, - tik min ni bit... Kätügeñne tege ni...

Essedän ikebezneñ dägen cözlär kısılgan, avızlar açılgan. Min suzılıp catkan, ä plämäş salmak kına, sak kına minem arkanı çaba. "Beläm inde, küptän sizenep cörim", dim eçtän genä, ä üzem gacäplängän kebek tıñlap catam. Plämäş, beraz tın alıp, uhıldap tordı dagın dävam itte:

- Änütkä belän sin dägen... dädäy, ni... kıyınsınma! Ul karşı tügel, üze äytkäne bar... Ä bez Kätük belän mäktäptän birle...

Menä bu içmasam tugannarça, dip uylap catam. Äytäm dägen, munçada bez Änütä belän bik yış ikäü genä kalabız, ä Ärtäşkä belän Kätük gel boldırda, gel tışta. Menä ikän etneñ koyrıgı kayda!

- Carar, Ärtäşkä, carar, - dim, belep cörgänemne bütän cäşerergä dä tırışmıyça. – Min ber dä karşı tügel, minem hatın siña oşıy ikän – rähäten kür. Min bik riza! Alaysa, Änütä belän miña da carıy inde, cäme?!

- Cä, cä! Teläsäñ nişlät, dädäy!

Çabınıp tuydık. Zur miçkädän sap-salkın su belän koyındık ta, min, boldırga çıkmakçı bulıp, işekne ettem. Ämma "Cuk, cuk!! Çıkmıy torıgız!" digän çır-çu belän hatınnar işekne açtırmadılar. Närsä buldı inde bu? Närsä bulsın – nider maytaralar bugay bu ocatsızlar. Ärtäşkä belän ber-berebezgä kapraşıp aldık dagın kire menep utırdık läükägä. Artıbızdan uk diyärlek işek açıldı dagın minem Kätük tavışı yañgıradı:

- Kaysıgız "şärätäkä" bulırga riza? Ber genä kat uynap alabız dagın...

Nu, bezneñ hatınnar! Bezneñ hatınnar şul ul!

- İkebez dä, - dip kıçkırdık bez, ber-berebezgä karap.

Kätük uyın kagıydälären añlatuın, yäki instruktac uzdıruın, dävam itterde:

- Tä-ä-äk, ıştansız cegetlär! Häzer täräzäneñ calyuziyen absalyut toma yababız dagın utnı sünderäbez. Min ikegezneñ dägen küzlären bäylim. Tä-ä-äk, menä şulaytıp... Äydäle, Ärtäş, häzer sineken... Buldı bu. Häzer kötegez. Berebez kerä dägen, menä şunda urtaga kilep, aldıgızga basa. Başka, bitkä, çäçlärgä orınmıy gına anıñ kem ikänen äytep birersez...

Menä başlandı tamaşa! Kätük çıgıp kitte. Bez, ike divana aygır, anadan tuma çişengän häm küzläre genä sölgelär belän bäylängän kileş munça urtasında basıp kaldık. Berazdan işek açılgan tavış işetelde. Kemder kerde. Çandagı sunıñ kaynagan tavışına kaplanıp, beräü karşıga kilep bastı. Çukınmış ta kızık ikän bu uyın! Menä sin häzer karşıñdagı hatınnıñ kem ikänen, şärä tänen sıypap kına, belep kara äle. Kätük belän Änütäneñ böten zifa gabaritları ber çama şul. İmçäklären kapşarga dip kullarnı alga suzdım. Üzem Ärtäşkägä endäşäm:

- Sin, min äytäm, beraz sabır it äle, cäme!

- I-hı! – dide dä tınıp kaldı plämäş.

Menä kullar. Kulın totıp kına kemneñ kem ikänlegen belep bulmıy şul! Yäş çakta bulsa gına...

Menä bil. İskitkeç seksual öleşe ul hatın-kız täneneñ! Anı ike kullap ike yaktan comşak kına koçıp alasıñ dagın cä öskä taba, cä aska taba şuasıñ. Kullarnı öskä şudırganda baş barmaklar imçäklärgä barıp törtelä, ä aska şudırsañ – uçlar üzennän-üze küt almaları östenä barıp yata. Tuktale, tukta, neçkärep kitkänme soñ bu hatınnıñ bile?! Ällä küz bäylägän kileş totkanga şulay sizelä mikän?

Menä korsak turısı! Nu, närsä inde bu? Korsak bötenläy şiñgän iç monıñ! Kätüknekeme soñ bu korsak, ällä Änütänekeme? Kätükneñ press katırak ide kebek şul. Dimäk, bu Änütä bulırga tiyeş. Tik... alay disäñ... Kendegenä kagılıp, barmak belän boraulap karadım – monısı bötenläy cäp-cäş, ir-at kulı kagılmagan kızlarnıkı kebek. Nücäli munça şulay neçkärtkän bu gäüdäne, şomartkan bu tänne? Şul çak başka yäşerten genä ber şik kerä başladı: Änütkä dä tügel, Kätük tä tügel... Cuk, cuk! Kem bulsın tagın?! Cuk inde, bulmas la! Anı monda ike mucik yanına şärä çişenderep kertep bastırmaslar...

Menä imçäklär! Cä allam! Bu imçäklär bit Änütäneke dä, Kätükneke dä tügel bugay! Bu bit... Bötenläy miñgerädem. İmçäklärne tegeläy dägen uıp karıym, bolay dagın comşak kına kıskalıym. Çemetkäläp aldım. Läkin nik ber "eñk!" itkän tavış çıksın! Bu imçäklärne kısudan böten azgın teläklärem baş kütärde. Şul telägemne botına teräp kuydım. Karañgı iç, min äytäm, berkem kürmi läbasa! Läkin karşıdagı hatın - ällä Änütä, ällä Kätük – artkarak çigende. Oşatmadımı, oyaldımı? Kätük bulsa, minem alay kagıluıma ber dä karşı kilmäs ide mögayın. Änütä dägen, kiresençä, nıgrak teräler ide şät. Ällä şulay kılanalar gınamı? Häyläkär tölkelär!

İmçäklär belän dä butalıp kına bettem. Koçaklagan kileş kullarımnı arkası buylap şudırdım dagın kütennän koçıp aldım. Bolay itkändä Änütä-Kätükneñ imçäkläre kükrägemä terälde, korsaklar bergä kuşıldı, ocat digän hisneñ barlıgın da onıtkan azgın "tege niyem" monıñ korsak astındagı iñkülekkä barıp çumdı dagın törtelep kaldı. Hatınnıñ tın aluı borın töbemdä ük işetelä başladı. Sizdem: tınıçlıgın cugalttı bu – sulışı yışaydı, sizeler-sizelmäs kaltırangan kebek bulıp kitte. Bette! Añladım min bu tamaşanı! Korsak astındagı öç poçmaklı iñkülek tä tügel, imçäklärneñ başkaça comşaklıgı da tügel, küt almaları arasınnan barmak belän şudırıp uzganda küteneñ ireksezdän kısıluı da tügel, ä sulış aluındagı oyalu, kurku tösmerläre, dulkınlanu amplitudası sizderde – bu hatın Änütä cä Kätük tügel. Alaysa, kem soñ? Baş miye cäşen tizlege belän eşläde. Kem bulsın?! Koçıp karau tügel, kulınnan totıp karau turında hıyallanırga dagın kıymagan ocmah kızı Däşükkä "äzer bulıp tor!" dip kıçkırıp kalularınıñ sere menä şuldır inde. Bezneñ kırga munçaga çakırgannar ikän bolar bu hur kızın.

Üz açışıma üzem ışanırga kıymıyça gına ber adım artkarak çiktem dägen Ärtäşkägä endäştem:

- Min tanıdım bugay... Häzer, davay, sin kapşap kara!

Ozak kapşandı plämäş. Anıñ "hı!", "kem soñ bu?" digän mıgırdanuları gına işetelgäläp aldı. Min, tın da alırga kurkıp, fantaziyälärem belän kanatlanıp basıp tordım. Menä iç, Däşükne kapşadım iç! Häzer anı Ärtäşkä kapşıy! Äy, izalandım inde şul uylarga iserep! Äy, därtländem! Böten tänem kotırdı kebek. Kotırmassıñ!

- Buldı, - dide Ärtäş. – Tanıdım min dägen...

Bez küzlärgä bäylägän sölgelärne salgançı işek açılıp yabıldı. Calüzine açırga ürelgändä munça aldınnan hatınnar kıçkırdı:

- Nu, azgın aygırlar, äzerlänegez! Häzer tagı da kızıgrak kino başlana!

Click or select a word or words to search the definition