Hercule Poirot Iz Üzerinde - 09

Süzlärneñ gomumi sanı 3957
Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1942
34.8 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
47.0 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
54.1 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
ads place
Uşak odadan çıktı, birkaç dakika sonra da toz içinde bir cisimle geri döndü. Bu, masanın üstündeki kutunun eşiydi, şu farkla ki bu kutu mavi renkte, kapağı ise pembeydi. François'ya teşekkür ettim, çenesini tutmasını bir kere daha öğütledikten sonra da Louise Caddesi'ndeki evden çıktım.
Bundan sonra Bay Deroulard'a bakan doktorun muayenehanesine uğradım. Onunla işim hiç de kolay olmadı. Ağdalı terimlerden örülü bir duvarın arkasına sığınmasına rağmen, onun bu olay hakkında isteyebileceği kadar emin olmadığını sezdim.
Onu biraz rahatlatmamdan sonra, "Bu tür bazı garip olaylar görülmüştür," diye fikir yürüttü. "Özellikle ağır bir yemekten sonra ani bir öfke veya aşırı bir heyecanın arkasından kan kişinin beynine hücum eder -bunun sonucunda olanlar da belli!"
"Ama Bay Deroulard olayında öfke ya da heyecan olmamış ki."
"Öyle mi? Bay de Saint Alard'la arasında şiddetli bir tartışmanın geçtiğini öğrendim."
"Niçin acaba?"
Doktor omuzlarını silkti. "Bay de Saint Alard çok tutucu bir Katoliktir. Kilise ve devletle ilgili tartışmaları aralarındaki dostluğu bozmaktaydı. Bay de Saint Alard'ın gözünde Deroulard tam bir din ve İsa düşmanıydı."
Bu beklenmedik bir bilgiydi ve beni uzun uzun düşündürdü.
"Bir sorum daha var, doktor bey," dedim. "Bir çikolatanın içine öldürücü bir zehir dozu enjekte etmek mümkün müdür?"
Doktor, "Herhalde mümkündür," dedi ağır ağır. "Buharlaşma durumu olmaması halinde saf asit prusik işi görür. Herhangi bir şeyin bir küreciği de fark edilmeden yutulabilir, ama bu bana pek olası gözükmüyor. Morfin veya strikninle dolu bir çikolata." Doktorun yüzünde alaycı bir ifade belirdi. "Tahmin edersiniz ki böyle bir çikolatanın bir kere ısırılması dahi fazlasıyla yeter, Bay Poirot. En kısa yoldan öbür dünyaya boylarsınız!"
"Teşekkür ederim, doktor bey."
Doktorun muayenehanesinden ayrıldım. Bundan sonraki uğrağım özellikle Louise Caddesi yakınındaki eczaneler oldu. Polis olmanın yararları vardır. İstediğim bilgiyi herhangi bir zorlukla karşılaşmadan bildim. Bu eczanelerin yalnız birinden söz konusu eve bir zehir gönderilmiş olduğunu öğrenebildim. Bunlar Bayan Deroulard için atropinfatlı göz damlalarıydı. Atropin güçlü bir zehirdir, ben de kısa bir zaman sevinç duydum, ama atropin zehirlenmesinin belirtileri ptomain'ink çok benzer, oysa benim incelediğim olaylardakilerle bir benzerliği yoktur. Ayrıca, reçete oldukça eskiydi. Bayan Deroulard'ın yıllardan her iki gözünde de katarakt vardı.
Sevincim kursağımda kalmıştı. Tam eczaneden çıkacağım sırada eczacının bana seslendiğini duydum.
"Bir dakika, Bay Poirot. Reçeteyi getiren kızı hatırladım. Buradan İngiliz eczacıya gitmek zorunda olduğunu söylemişti. Oraya da bir kere uğraşanız."
Uğradım. Yine resmi statümden yararlanarak istediğim bilgiyi elde ettim. Bay Deroulard'ın ölümü gününde Bay John Wilson için bir reçete hazırlamışlardı. Aslında hazırlanacak fazla bir şey yoktu. Söz konusu ilaç küçük trinitrin tabletleriydi. Bunlardan bir örnek görmek istedim. Eczacı gösterdi. Bunun üzerine kalp atışlarım hızlandı, çünkü minik tabletler çikolatadandı.
"Bir zehir mi bu?" diye sordum.
"Hayır, beyefendi."
"Etkisini bana tarif edebilir misiniz?"
"Kan basıncını düşürür. Bazı kalp rahatsızlıklarına karşı verilir. Örneğin, angina pectoris yani göğüs anjininde. Atardamar tansiyonunu azaltır. Arterioskleroz'a gelince..."
Eczacının sözünü kestim. "Bu söyledikleriniz benim için hiçbir anlam taşımıyor. Yüzün kızarmasına neden olur mu?"
"Hiç şüphesiz."
"Farz edin ki şu minik tabletlerinizin on tanesini ya da yirmi tanesini yuttum. Sonra ne olur?"
Eczacı dudak büktü. "Bunu hiç tavsiye etmem."
"Ama zehir olmadığını söylüyorsunuz?"
Eczacı omuzlarını silkti. "Zehir olarak bilinmediği halde insanı öldürebilen pek çok etkisi vardır."
Dükkândan ayrılırken keyfim yerindeydi. En sonunda bir ilerleme kaydetmeye başlamıştım!
John Wilson'un elinde cinayeti işlemek için bir araç olduğunu artık biliyordum -ama cinayet nedeni ne olabilirdi? İş için Belçika'ya gelmiş ve az çok tanıdığı Bay Deroulard'dan onu konuk etmesini rica etmişti. Deroulard'ın ölümünün ona herhangi bir yararı dokunmazdı. Ayrıca, İngiltere’de yaptırdığım bir araştırmadan Wilson'un bir kalp hastalığı olduğunu öğrenmiştim. Bu yüzden o tabletlerden yanında bulundurması kadar doğal bir şey olabilir mi? Bununla birlikte, birisinin çikolata kutusuna gittiğine, dolu olanını yanlışlıkla açtığına, son çikolatanın içindekileri boşalttığına ve içine alabildiği kadar minik trinitrin tabletlerinden doldurduğuna emindim. Çikolata oldukça iriydi. İçine yirmi veya otuz tablet doldurulmuş olabilirdi. Ama kim yapmıştı bunu?
Evde iki konuk vardı. John Wilson'un bunu yapma olanağı, Saint Alard'ın ise nedeni vardı. Bir bağnaz olduğunu unutmayalım, dinsel bağnaz gibisi ise yoktur. John Wilson'un trinitrinlerine herhangi bir şekilde el atmış olabilir miydi?
Aklıma küçük bir fikir daha geldi. Sen de küçük fikirlerime hep gülersin! Wilson'un niçin trinitrinleri tükenmişti? Herhalde İngiltere'den yeterli bir stok getirmişti. Louise Caddesi'ndeki eve tekrar uğradım, Wilson orada değildi, ama odaları düzelten kızı buldum. Adı Felicie olan kızdan, Bay Wilson'un kısa zaman önce lavabonun rafında duran bir trinitrin şişesini kaybettiğinin doğru olup olmadığını sordum. Kız hemen yanıt verdi. Bu doğruydu. Kendisi bu yüzden haksız yere suçlanmıştı, İngiliz centilmeni herhalde onun şişeyi kırdığını zannetmiş, ama onunla yüzleşmemişti. Oysa Felicie şişeye dokunmamıştı bile. Bunu yapan mutlaka -elini sürmemesi gereken şeyleri karıştıran- Jeannette'di.
Kızı susturarak evden ayrıldım. Artık bilmek istediğim her şeyi biliyordum. Bunu sadece kanıtlamak kalıyordu. Ama bunun kolay olmayacağının farkındaydım. Saint Alard'ın trinitrin şişesini Wilson'un lavabo rafından yürüttüğüne emin olsam bile, bazı kanıtlar öne sürmek zorundaydım. Oysa elimde hiçbir kanıt yoktu!
Ama biliyordum ya, hepsinden önemlisi buydu. Styles olayında karşılaştığımız güçlüğü anımsıyor musun, Hastings? O zaman da katili biliyordum, ama katile karşı toparladığım kanıtlar zincirinin son halka bulmam uzun zamanımı almıştı.
Matmazel Mesnard'dan bir görüşme rica ettim. Hemen geldi. Ondan Bay de Saint Alard'ın adresini istedim. Kız durakladı.
"Niçin adresini istiyorsunuz, beyefendi?"
"Bu gerekli, matmazel."
Virginie hâlâ karar veremiyordu.
"O size bir şey söyleyemez," dedi. "Düşünceleriyle bu dünyanın dışında olan bir adamdır. Etrafında olan bitenleri fark etmez bile."
"Olabilir, matmazel. Ama öyle de olsa, Bay Deroulard'ın eski dostuydu. Bana söyleyebileceği şeyler vardır -geçmişe ait şeyler, eski krizler, eski aşk serüvenleri."
Genç kız kızararak dudağını ısırdı. "Nasıl isterseniz -ama- yanıldığıma artık eminim. İsteğimi geri çevirmediğiniz için size minnettarım, ama o sırada allak bullak haldeydim. Şimdi ise çözümlenecek şey olmadığını düşünüyorum. Artık bu işi bırakalım, mösyö, size yalvarırım."
Virginie'yi dikkatle süzdüm.
"Matmazel," dedim. "Bir köpeğin bir kokunun izini bulması bazen zordur, ama onu bir kere buldu mu, kıyamet kopsa onu o izden uzaklaştıramazsınız! Tabii iyi bir köpekse! Ben ise çok iyi bir köpeğimdir matmazel."
Genç kız tek kelime söylemeden uzaklaştı. Birkaç dakika sonra bu kâğıt parçasına karaladığı adresle geri döndü. Evden çıktım. Françoise. dışarda beni bekliyordu. Bana endişeyle bakıyordu.
"Bir haber yok mu, beyefendi?"
"Henüz yok, dostum."
"Ah! Zavallı Bay Deroulard!" Adam içini çekti. "Ben de onun düşünce biçimini paylaşıyordum. Papazlardan hoşlanmam. Ama evin içinde bunu asla söylemem. Hanımların hepsi dinlerine bağlıdırlar. Bu belki de iyi bir şeydir. Hanımefendi çok dindardır. Bayan Virginie de öyle!"
Bayan Virginie ha? Çok mu dindardı? O ilk gün gördüğüm gözyaşlarından ıslanmış yüz gözlerimin önünde canlanınca bundan şüphe duydum.
Bay de Saint Alard'ın adresini aldıktan sonra daha fazla vakit kaybetmedim. Ardennes bölgesindeki şatosunun yakınlarına geldim, ama eve girebilmek için bir bahane bulmama kadar birkaç gün geçti. Sonunda nasıl girdim dersin dostum -bir boru tesisatçısı olarak. Yatak odasında bir gaz sızıntısı ayarlamam bir saniye bile sürmedi. Aletlerimi getirmeye gittim ve meydanı boş bulacağımı bildiğim bir saatte dönmeye dikkat ettim. Neyi aradığımı doğru dürüst bilmiyordum. Gereksindiğim şeyi bulmaktan fazla bir umudum yoktu. Onu saklama riskini dünyada göze alamazdı.
Lavabonun yukarsındaki küçük dolabı kilitli bulunca içinde ne olduğuna bakma isteğime karşı koyamadım. Kilidin açılması kolaydı. Dolabın kapısı açılıverdi. İçersi eski şişelerle doluydu. Titreyen bir elle hepsini birer birer alıp açtım. Birden bir çığlık attım. Düşün bir kere, dostum, üstünde İngiliz eczacının etiketi olan küçük şişe elimdeydi. Üstünde de, Trinitrin tabletleri. Yalnız gerektiğinde bir tane almak üzere. Bay John Willson, diye yazılıydı.
Heyecanıma engel olmaya çalışarak küçük dolabı kapadım, küçük şişeyi cebime attım ve gaz sızıntısını onarmayı sürdürdüm! Metodik olmak gerekiyordu. Sonra şatodan ayrıldım ve en kısa zamanda ülkeme dönmek üzere trene bindim. Brüksel'e o gece geç saatte vardım. Ertesi sabah polis şefine bir rapor kaleme aldığım sırada bana bir pusula getirildi. Yaşlı Bayan Deroulard'dan geliyordu ve hiç gecikmeden Louise Caddesi'ndeki eve gelmemi istiyordu.
François bana kapıyı açtı.
"Barones hanımefendi sizi bekliyor," dedi.
Uşak beni yaşlı hanımefendinin dairesine çıkardı. Bayan Deroulard büyük bir koltukta azametli bir tavırla oturuyordu. Matmazel Virginie ortalarda yoktu.
Yaşlı hanımefendi, "Bay Poirot," dedi. "Sizin kendinizi tanıttığınız şahıs olmadığınızı öğrenmiş bulunuyorum. Meğer bir polis memuruymuşsunuz."
"Bu doğru, hanımefendi."
"Oğlumun ölümüyle ilgili gerçeği araştırmak için buraya geldiniz, değil mi?"
Bir kere daha, "Bu doğru, hanımefendi," diye yanıt verdim.
"Nasıl bir gelişme kaydettiğinizi bana söylerseniz sevinirim."
Durakladım.
"Önce bütün bunları nasıl öğrendiğinizi bilmek isterim, hanımefendi."
"Artık bu dünyada olmayan birinden öğrendim."
Sözleri ve bu sözlerin söyleniş biçimi yüreğimi burktu. Konuşamadığımın farkına vardım.
Bayan Deroulard devam etti. "Onun için de araştırmanızda ne kadar bir gelişme kaydettiğinizi bana mutlaka söylemenizi rica edeceğim."
"Soruşturmam sona erdi, hanımefendi."
"Oğlum?"
"Bilinçli olarak öldürülmüştür."
"Kimin tarafından biliyor musunuz?"
"Evet, hanımefendi."
"Öyleyse katil kim?"
"Mösyö de Saint Alard."
Ama yaşlı hanım hayır, der gibi başını salladı.
"Yanılıyorsunuz. Saint Alard böyle bir cinayeti işleyebilecek bir adam değildir."
"Kanıtlar elimde."
"Bana her şeyi anlatmanız için size yalvarıyorum."
Bu kez itaat ettim ve beni gerçeği keşfetmeye götüren adımları birer birer açıkladım. Bayan Deroulard beni dikkatle dinliyordu. Sonunda yine başını salladı.
"Evet, evet, her şey dediğiniz gibi oldu. Ama oğlumu öldüren de Saint Alard değildi. Onu öldüren, benim."
Yaşlı hanımefendiye bakakalmıştım. O yavaşça başını sallamayı sürdürüyordu.
"Sizi çağırttığım isabet oldu. Virginie'nin manastıra gitmeden önce ne yaptığını bana söylemesi Tanrı'nın lûtfu. Beni dinleyin, Bay Poirot! Oğlum kötü bir insandı. Kiliseye karşı savaş açmıştı. Tam bir günahkâr hayatı sürüyor, kendisiyle birlikte başkalarını da günah uçurumuna sürüklüyordu. Ama daha kötüsü de var. Bir sabah yatak odamdan çıktığım sırada gelinimin merdivenin başında durduğunu gördüm. Bir mektup okuyordu. Oğlumun onun arkasına sinsice sokulduğunu fark ettim. Bir tek itiş zavallı gelinimin merdivenden başını mermer basamaklara çarpa çarpa yuvarlanmasını sağladı. Onu kaldırdıkları sırada ölmüştü bile. Oğlum bir katildi ve bunu yalnız annesi olan ben biliyordum."
Yaşlı kadın bir an gözlerini kapadı. "Çektiğim ıstırabı, umutsuzluğumu tahmin edemezsiniz, beyefendi. Ne yapabilirdim ki? Oğlumu polise ihbar etmek mi? Bunu yapamadım. Bu görevimdi, ama annelik ağır bastı. Hem bana inanırlar mıydı? Gözlerim son zamanlarda çok zayıflamıştı -yanıldığımı söylerlerdi. Ben de sustum. Sustum ama, vicdanım bana rahat yüzü göstermiyordu. Susmakla ben de bir katil oluyordum. Oğlum karısının parasına konmuştu. Ondan sonra Tanrı ona yürü ya kulum dedi. Üstelik yakında bakan da olacaktı. O zaman kiliseye karşı savaşı daha da şiddetlenecekti. Üstüne üstlük Virginie de vardı. Dinine bağlı, o güzel çocuğu büyülemişti. Oğlumun kadınların üstünde korkunç bir etkisi vardı. Olacakları görebiliyordum. Ama önlemek elimde değildi. Oğlumun Virginie'yle evlenmeye niyeti yoktu tabii. En sonunda kızcağızın her şeyini ona teslim etmeye hazır olduğu bir zaman geldi.
"İşte o zaman ne yapmam gerektiğini anladım. Paul oğlumdu. Onu ben dünyaya getirmiştim. Ondan sorumluydum. Gelgelelim, o bir kadını öldürmüştü ve başka bir kadının ruhunun katili olmaya hazırlanıyordu. Bay Wilson'un odasına gittim ve ilaç şişesini aldım. Wilson bir keresinde o şişede bir insanı öldürmeye bol bol yetecek kadar tablet olduğunu söylemişti gülerek. Çalışma odasına giderek her zaman masanın üstünde duran büyük çikolata kutusunu açtım. Yanlışlıkla yeni bir kutuyu açmışım. Öbür kutu da masanın üstündeydi ve içinde bir tek çikolata kalmıştı. Bu, işi kolaylaştırıyordu. Oğlumla Virginie'den başka çikolata yiyen yoktu. Virginie'yi o gece yanımda tutacaktım. Her şey planladığım gibi oldu..."
Bayan Deroulard durakladı, gözlerini bir an kapadı, sonra tekrar açtı.
"Elinizdeyim, Bay Poirot. Bana yaşayacak fazla bir vaktimin kalmadığını söylüyorlar, işlediğim günahın Tanrı karşısında hesabını vermeye hazırım. Ama bu dünyada da mı cezamı çekmem gerekiyor?"
Tereddüt ettim. Vakit kazanmak için, "Ya boş şişe, hanımefendi dedim. "Nasıl oluyor da Bay de Saint Alard'ın evinde bulundu?"
"Bana veda etmeye geldiği zaman, şişeyi adamın cebine gizlice koydum, beyefendi. Ondan nasıl kurtulacağımı bilemiyordum. O kadar halsizim ki yardım almadan fazla dolaşamıyorum, boş olarak odamda bulunması ise şüphe uyandırabilirdi. Sizin anlayacağınız, beyefendi...' Kadıncağız bütün cüssesiyle doğruldu. "Amacım Bay de Saint Alard'ın üzerine şüphe çekmek değildi! Böyle bir şey aklımdan geçmedi bile Uşağının boş şişeyi bulup üstünde durmadan atacağını düşündüm."
Başımı eğdim. "Anlıyorum, hanımefendi."
"Peki, kararınız ne olacak, beyefendi?"
Yaşlı kadının sesi titremiyordu, başı da her zamankinden dikti.
Ayağa kalktım.
"Hanımefendi, size hoşça kalın demekten şeref duyuyorum. Ben kovuşturmamı yaptım... ve başarısızlığa uğradım! Bu sorun kapanmıştır."
Poirot kısa bir sessizlikten sonra yine yavaş sesle konuştu. "Yaşlı hanımefendi bir hafta sonra öldü. Matmazel Virginie çıraklık devresini geçirdi ve rahibe oldu. Hikâyem işte bu, dostum. Ve içinde pek övünülecek bir rolümün olmadığını itiraf ederim."
"Ama sizin yaptığınıza başarısızlık denemezdi ki," diye itiraz ettim. "O koşullar altında başka ne düşünebilirdiniz?"
Poirot birden canlandı. "Göremiyor musun, dostum? O tarihte otuz altı yaşında ve otuz altı kere budalaydım! Gri hücrelerim henüz çalışmıyordu. Oysa en önemli ipucu hep avucumdaydı."
"Hangi ipucu bu?"
"Çikolata kutusu. Görmüyor musun? Gözleri iyi gören birinin böyle bir hataya düşmesi mümkün müdür? Bayan Deroulard'ın gözlerinde katarakt olduğunu biliyordum, atropin damlaları bunun kanıtıydı. Bütün evin içinde kutuya hangi kapağı koyacağını bilemeyecek kadar gözleri bozuk olan bir tek kişi vardı. Çözüme giden yola beni saptıran o kutu oldu, ama gerçek anlamını son ana kadar kavramaktan aciz kaldım!
"Psikolojiden de bütünlemeye kaldım. De Saint Alard aradığımız katil olsaydı, onu suçlayacak şişeyi hiç saklar mıydı? Yalnız başına bunun bulunması adamın suçsuzluğunun kanıtıydı. Onun çok dalgın olduğunu Bayan Virginie'den duymuştum. Yani bu çok sevimsiz bir öykü. Onu yalnız sana anlattım. Dediğim gibi, içinde hiç de sevimli bir rolüm yok! Yaşlı bir hanımefendi o kadar basit ve akıllıca bir biçimde cinayet işliyor ki ben, Hercule Poirot bile tamamen aldanıyorum. Bunun düşüncesi bile korkunç. Boş ver bunu. Ya da fazla kibirli olmaya başladığımı düşünürsen -ki bu olası değil, ama yine de olabilir- bu öyküyü hatırlarsın."
Belli belirsiz gülümsedim. "O zaman bana sadece 'Çikolata kutusu' dersin. Tamam mı?"
"Kabul."
Poirot, "Yine de unutulmayacak bir deneyimdi," dedi düşünceli bir tavırla. "Günümüzde Avrupa'nın en parlak zekâsına sahip olan ben arada yücegönüllü davranabilirim!"
Yavaşça, "Çikolata kutusu," diye mırıldandım.
"Ne dedin, dostum?"
Soru sorar gibi öne eğilmiş olan Poirot'nun masum yüzüne bakarken yüreğim sızladı. Bu adamın elinden çok çekmiştim, ama ben Avrupa'nın en parlak zekâsına sahip olmasam bile arada sırada yücegönüllü olabilirdim!
"Hiç," diye yalan söyledim ve kendi kendime gülümseyerek pipomu yaktım.


DENİZALTININ PLANLARI





Özel ulakla bir pusula gelmişti. Poirot bunu okudu, okurken gözlerinde heyecan ve ilgi parıltısı belirmişti. Adamı kısa birkaç sözle uğurladıktan sonra bana döndü.
"Çabuk çantanı hazırla, dostum," dedi. "Sharples'a gidiyoruz."
Lord Alloway'in taşradaki ünlü malikânesinin adını duyunca irkildim. Yeni oluşturulmuş Savunma Bakanlığı'nın başına geçen Lord Alloway, Kabine'nin önde gelen üyelerinden biriydi. Büyük bir mühendislik firmasının başkanı Sir Ralph Curtis olarak Avam Kamarası'nda sivrilmiş, büyük bir ün kazanmıştı. Bay David MacAdam'ın sağlık durumuyla ilgili söylentiler doğrulandığı takdirde, politika ve yönetim alanında daha da ileriye gitmesi olası görülüyordu.
Büyük bir Rolls Royce aşağıda bizi bekliyordu. Karanlığın içinde kayar gibi yol aldığımız sırada Poirot'yu soru yağmuruna tuttum.
"Gecenin bu saatinde bizden ne isteyebilirler?" diye söylendim. Saat on biri geçmişti.
Poirot başını salladı. "Hiç kuşkusuz önemli bir şeydir."
"Birkaç yıl önce o zamanki adıyla Ralph Curtis'le ilgili oldukça çirkin bir skandal patlak verdiğini hatırlıyorum -hisseler üzerinde oynanan bir oyundu. Curtis sonunda aklanmıştı; acaba şimdi de benzer bir olay mı var?"
"Öyle de olsa böyle bir iş için beni gece yarısı çağırması bana pek gerekli görünmüyor, dostum."
Ona hak vermemek mümkün değildi; böylece, yolculuğun kalan kısmını susarak geçirdik. Bir kere Londra'dan çıkıldıktan sonra güçlü araba daha da hızlandı, böylece bir saatten daha kısa zamanda Sharples'a vardık.
Kendini önemli biri gibi gören bir uşak tarafından Lord Alloway'in beklediği küçük bir çalışma odasına alındık. Lord hemen ayağa fırlayıp elimizi sıktı -her halinden kuvvet ve dinamizm fışkıran uzun boylu ,ince yapılı bir adamdı.
"Sizi gördüğüme çok sevindim, Bay Poirot," dedi. "Hükümet böylece ikinci kez yardımlarınızı istemiş oluyor. Savaş esnasında başbakan şaşılacak biçimde kaçırıldığında bizim için yaptıklarınızı çok iyi hatırlıyorum. Üstün zekânızla vardığınız sonuçlar -ve tabii sır tutmanız- durumu kurtarmıştı."
Poirot'nun gözleri parladı.
"Yani bunun da yine gizli tutulacak durumlardan biri olduğunu mu söylemek istiyorsunuz, beyefendi?"
"Kesinlikle. Sir Harry ile ben -ha evet, sizi Amirallik Birinci Lordumuz Sir Harry Weardale'le tanıştırayım. Bay Poirot ile yüzbaşı..."
Adımı hatırlamayacağını fark ederek, "Hastings," dedim.
Sir Harry ellerimizi sıkarak, "Adınızı çok duydum, Bay Poirot," dedi. "Olağanüstü bir işle karşı karşıyayız, bu sorunu bizim için çözebilirseniz, size çok minnettar olacağız."
Amiralliğin birinci lordundan hoşlanmıştım. Alıştığımız tipte tok sözlü bir denizciydi.
Poirot'nun ikisine de merakla bakması üzerine Alloway anlatmaya koyuldu.
"Söyleyeceklerimin aramızda kalmasının önemini söylememe bilmem gerek var mı? Çok önemli bir kayba uğradık. Yeni Z tipi denizaltının planları çalındı."
"Ne zaman oldu bu?"
"Bu gece, üç saatten de kısa bir zaman önce. Bu felaketin derecesini tahmin edebilirsiniz. Kaybın halka duyurulmaması büyük önem taşıyor. Olanları size kısaca özetleyeyim. Hafta sonu konuklarım az önce tanıştığınız amiral, karısı ve oğlu, ayrıca Londra sosyetesinde çok iyi tanınan Bayan Conrad'dı. Hanımlar erken bir saatte yaklaşık saat on civarında odalarına çekildiler. Bay Leonard Weardale de öyle. Sir Harry kısmen bu yeni denizaltı tipinin yapımını benimle tartışmak için buradaydı. Dolayısıyla, sekreterim Bay Fitzroy'dan köşedeki kasadan planları çıkarmasını ve konuyla yakından ilgili başka belgelerle birlikte bizim için hazır etmesini istedim. Bay Fitzroy bu işi görürken amiralle ben terasda dolaşıyor, bir yandan ılık haziran havasının tadını çıkarırken purolarımızı tüttürüyorduk. Çok geçmeden purolarımızı bitiririp, gevezeliğimize son vererek iş konuşmaya karar verdik. Terasın diğer köşesini döndüğümüz sırada bir gölgenin kapıdan çıkıp terastan hızlı adımlarla geçtiğini ve gözden kaybolduğunu görür gibi oldum. Ama bunun üzerinde pek durmadım. Fitzroy'un bu odada olduğunu biliyor, bir şeylerin olabileceği aklımdan bile geçmiyordu. Bu yüzden çok hatalıyım. Her neyse, terasta geri döndük ve pencereden bu odaya girdiğimizde Fitzroy da aynı anda holdeki kapıdan giriyordu.
"'Bize gereken her şeyi çıkardınız mı, Fitzroy?' diye sordum.
"'Öyle sanıyorum, Lord Alloway. Belgelerin hepsi masanızın üstün de,' dedi. Sonra odasına çekilmek için bizden izin istedi.
"'Bir dakika bekleyin,' diyerek masanın başına yürüdüm. "Daha önce sözünü etmediğim bir şeyi isteyebilirim.'
Masanın üstündeki kâğıtlara aceleyle göz gezdirdim.
"'Bu kâğıtların en önemlilerini unutmuşsunuz,' dedim. 'Denizaltının planlarını.'
"'Planlar öteki belgelerin hemen üstünde, Lord Alloway.'
'"Oh hayır, değiller,' diyerek masanın üstündeki kâğıtları bir kez daha karıştırdım.
"'Ama onları daha bir dakika önce buraya koydum!'
"'Öyle de olsa şimdi burada değiller,' dedim.
Fitzroy yüzünde şaşkın bir anlamla masaya yaklaştı. Bu iş inanılacak gibi değildi. Masanın üstündeki kâğıtları karıştırdık; kasayı gözden geçirdik; sonunda planların gittiğini, üstelik Fitzroy'un odada olmadığı üç dakikanın içinde gittiğini kabul etmek zorunda kaldık.
Poirot,"Niçin odadan çıkmış?" diye hemen sordu.
Sir Harry, "Ben de ona aynı şeyi sordum," dedi.
Lord Alloway, "Anlaşıldığına göre, kâğıtları tam masanın üstüne dizmeyi tamamladığı sırada, bir kadının bağırdığını duymuş. Bunun üzerine hole fırlamış. Merdivende Bayan Conrad'ın Fransız hizmetçisiyle karşılaşmış. Kızın yüzü bembeyazmış, bir hayalet gördüğünü söylemiş -beyazlar içinde uzun boylu bir siluet hiç gürültü yapmadan hareket ediyormuş. Fitzroy kızla alay etmiş, ona kabaca deli olmamasını söylemiş. Sonra, biz tam teras kapısından içeri girerken o da odaya dönmüş."
Poirot, "Her şey açık," dedi. "Sorun şu: hizmetçi acaba suç ortağı mıydı? Dışarda pusuda bekleyen suç ortağına işaret vermek için mi bağırdı, yoksa asıl suçlu bir fırsat yakalamak umuduyla beklemede miydi? Gördüğünüz kişinin kadın değil, bir erkek olduğunu varsayıyorum."
"Orasını söyleyemem, Bay Poirot. Gördüğüm sadece bir gölgeydi."
Amiral kişner gibi bir ses çıkardı.
Poirot hafif bir gülümsemeyle, "Sanırım, amiralin söylemek istediği bir şey var," dedi. "Siz de o gölgeyi gördünüz mü, Sir Harry?"
"Hayır, görmedim," dedi amiral. "Alloway de görmedi. Bir ağaç dalı sallandı herhalde, sonra hırsızlığı fark ettiğimiz zaman Alloway, birinin terastan geçtiğini gördüğü zannına kapıldı. Gerçekte ise hayal gücü ona oyun oynadı, hepsi bu."
Lord Alloway belli belirsiz bir gülümsemeyle, "Genelde hayalci biri sayılmam," dedi.
"Saçma. Hepimiz yerine göre hayal görürüz. Gördüğümüzden fazlasını gördüğümüze kendimizi inandırabiliriz. Bütün hayatımı denizlerde geçirdim ve gözlerimin herhangi bir kara adamınkinden geri kalmayacağına bahse girerim. Ben de terasa bakıyordum, görülecek bir şey olsaydı aynı şeyi ben de görürdüm."
Amiral bu konuda çok emin görünüyordu. Poirot ayağa kalkıp pencereye yürüdü.
"İzin verirseniz, bu konuya hemen şimdi bir açıklık getirmeliyiz," dedi.
Böyle diyerek terasa çıktı, biz de onu izledik. Poirot cebinden çıkardığı fenerin ışığını terasın etrafındaki çimlerin üstünde gezdiriyordu.
"O gölge hangi noktada terası aştı, beyefendi?" diye sordu.
"Teras kapısının hemen karşısında sanıyorum."
Poirot fenerin ışığıyla birkaç dakika daha etrafı incelemeyi sürdürdü. Terasın bir ucundan öteki ucuna yürüdü. Sonra fenerin ışığını kapadı ve doğruldu.
Sakin bir sesle, "Sir Harry haklı, siz ise yanılıyorsunuz, beyefendi. dedi. "Bu akşam bardaktan boşanırcasına yağmur yağdı. Bu otların üstünden geçen bir kimsenin ayak izlerinin belli olması kaçınılmazdı. Oysa hiçbir iz yok."
Böyle derken Poirot'nun gözleri iki adamın arasında gidip geliyordu. Lord Alloway şaşkın görünüyordu, belli ki Poirot'nun sözleri onu inandıramamıştı. Amiralin yüzünde ise iddiası doğru çıkan bir adamın hoşnutluğu okunuyordu.
"Yanılmadığımı biliyordum," dedi. "Gözlerime inancım tam."
Oluşturduğu dürüst deniz kurdu tablosuna gülümsemekten kendimi alamadım.
Poirot, "Şimdi gelelim bu evdeki insanlara," diye devam etti. "Yine içeri girelim. Peki, beyefendi, Bay Fitzroy merdivendeki hizmetçiyle konuşurken birisi fırsattan yararlanıp holden çalışma odasına girmiş olabilir mi?"
Lord Alloway hayır, der gibi başını salladı.
"Olanaksız -bu takdirde o kişinin, Fitzroy'un yanından geçmesi gerekirdi."
"Peki, Bay Fitzroy'un güvenilir biri olduğundan emin misiniz?"
Lord Alloway'in yüzü kıpkırmızı oldu.
"Kesinlikle Bay Poirot. Sekreterime kefil olabilirim. Bu olaya herhangi bir şekilde karışmış olması olanaksız."
Poirot, "Her şey olanaksız görünüyor," dedi keyifsiz bir sesle. "Belki de planlar kanatlanıp kendiliklerinden uçmuşlardır!"
Lord Alloway eliyle sinirli bir hareket yaptı. "Zaten bütün öykü olanaksız. Ama Fitzroy'dan şüphelenmeyi aklınızdan bile geçirmemenizi rica ederim, Bay Poirot. Bir dakika düşünün -Fitzroy planları ele geçirmeyi istemiş olsa, onları çalmak zahmetine girmektense kopyalarını çıkartmasından daha kolay ne olabilirdi?"
Poirot, "İşte böyle, beyefendi," dedi. "Çok doğru bir laf ettiniz. Çok düzenli ve sistemli çalışan bir beyniniz olduğunu görüyorum. İngiltere sizin gibi bir evlada sahip olduğu için çok şanslı."
Bu övgü seli Lord Alloway'i rahatsız etmişe benziyordu. Poirot asıl soruna döndü.
"Bütün akşam oturduğunuz odanın..."
"Oturma odasının mı? Evet?"
"O odanın da terasa açılan bir penceresi var, değil mi? O yoldan baktığınızı söylediğinizi hatırlıyorum da... Birisinin oturma odasının penceresinden çıkıp, Bay Fitzroy çalışma odasında değilken oraya girmesi ve aynı yoldan çıkması mümkün değil mi?"
Amiral itiraz etti. "Ama o zaman biz onu görürdük."
"Öbür yöne yürürken arkanız ona dönük olunca görmezdiniz."
"Fitzroy sadece bir, iki dakikalığına odadan çıkmıştı. Terasın bir ucundan öbür ucuna yürümek de o kadar bir zaman alır."
"Bu yine de bir olasılık. Belki de bu durumdaki tek olasılık."
Amiral, "Ama biz çıkarken oturma odasında kimse yoktu ki," dedi.
"Sonradan girmiş olabilir."
Lord Alloway ağır ağır konuştu. "Yani Fitzroy hizmetçinin bağırdığını duyup odadan çıktığı sırada, birisinin önceden oturma odasında gizlendiğini, o kimsenin pencerelerden dışarıya fırlayıp tekrar içeri girdiğini ve ancak Fitzroy bu odaya döndükten sonra oturma odasından çıktığını mı söylemek istiyorsunuz?"
Poirot hafifçe öne eğilerek, "Düzenli ve sistematik akıl yine konuştu," dedi.
"Konuyu çok iyi ifade ediyorsunuz."
"Acaba hizmetkârlardan biri miydi?"
"Ya da bir konuk. Haykıran Bayan Conrad'ın hizmetçisiydi. Bayan Conrad hakkında bana ne anlatabilirsiniz?"
Lord Alloway bir an düşündü.
"Sosyetede tanınan bir hanım olduğunu size söylemiştim. Parlak partiler vermesi ve her yere gitmesi açısından bu doğru. Ama nereden geldiği ve geçmişinin nasıl olduğu hakkında pek az şey biliniyor. Diplomasi ve Dışişleri çevrelerinde dolaşan bir hanımdır. Haber Alma Dairesi bunun nedenini merak ediyordu."
Poirot, "Anlıyorum," diye başını salladı. "Ve o hanım bu hafta sonu buraya davet edildi."
"Onu yakından incelememiz için."
"Çok doğru! Ve o hanım durumu aleyhinize çevirmeyi becerdi, değil mi?"
Lord Alloway'in şaşırmış gözükmesi üzerine Poirot devam etti."Söylesenize, beyefendi, amiralle tartışacağınız konuya değindiğinizi, o hanımın duymuş olması mümkün mü?"
Lord Alloway, "Evet," diye itiraf etti. "Sir Harry, 'Gelelim şimdi denizaltımıza! Sıkı çalışmamız gerekecek!' ya da onun gibi bir şey dedi. Öbürleri odadan çıkmıştı, ama Bayan Conrad bir kitap almak için dönmüştü."
Poirot, "Anladım," derken düşünceliydi. "Beyefendi, saat çok geç ama konumuz çok ciddi. Eğer mümkünse konuklarınızı hemen sorguya çekmek istiyorum."
"Bu olabilir tabii," dedi Lord Alloway. "Ne var ki hırsızlığın etrafta pek fazla duyulmasını istemeyiz. Yalnız Lady Juliet Weardale ve genç Leonard söz konusu olsa sorun olmazdı, ama eğer suçlu değilse, Bayan Conrad için sorun değişir. Belki ne olduğunu ve ne şekilde ortadan kaybolduğunu belirtmeden önemli bir belgenin kayıp olduğunu söyleyebilirsiniz."
Poirot, "Ben de aynı şeyi önerecektim," dedi. "Her üç durumda da. Sayın amiral beni bağışlasınlar, ama bazen eşlerin en iyileri bile..."
Sir Harry, "Bağışlanacak bir şey yok," dedi. "Bütün kadınlar gevezedirler, çok zaman çenelerini tutmasını bilmezler. Ama ben keşke Juliet biraz daha fazla konuşsa ve biraz daha az briç oynasa diyorum. Ne yapalım ki günümüzde kadınlar böyleler, dans etmeden veya kumar oynamadan mutlu olamıyorlar. Juliet ile Leonard'ı uyandırayım mı, ne dersin Alloway?"
"İyi edersin. Ben Fransız hizmetçiyi çağıracağım. Bay Poirot onu görmek isteyecektir. Ayrıca hanımını uyandırabilir. Bu arada Fitzroy'u buraya yollayacağım."


Fitzroy, burnunda kıskaç gözlük, yüzünde de buz gibi bir anlam olan zayıf ve silik bir genç adamdı. Verdiği ifade Lord Alloway'den duyduklarımızın tıpatıp aynıydı.
Sez Törek ädäbiyättän 1 tekst ukıdıgız.
Çirattagı - Hercule Poirot Iz Üzerinde - 10
  • Büleklär
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 01
    Süzlärneñ gomumi sanı 3830
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1912
    32.8 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    46.6 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    53.8 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 02
    Süzlärneñ gomumi sanı 3944
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 2018
    34.3 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    45.9 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    52.1 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 03
    Süzlärneñ gomumi sanı 3843
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 2059
    33.5 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    47.6 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    54.3 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 04
    Süzlärneñ gomumi sanı 3982
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1994
    33.0 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    46.3 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    53.2 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 05
    Süzlärneñ gomumi sanı 3939
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 2040
    35.3 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    48.5 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    55.8 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 06
    Süzlärneñ gomumi sanı 3896
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 2005
    35.0 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    48.6 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    55.1 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 07
    Süzlärneñ gomumi sanı 3959
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 2145
    31.3 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    43.3 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    50.8 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 08
    Süzlärneñ gomumi sanı 3901
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 2068
    33.0 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    46.9 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    53.5 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 09
    Süzlärneñ gomumi sanı 3957
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1942
    34.8 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    47.0 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    54.1 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 10
    Süzlärneñ gomumi sanı 3836
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1945
    34.5 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    48.1 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    55.5 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Hercule Poirot Iz Üzerinde - 11
    Süzlärneñ gomumi sanı 1931
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1096
    40.2 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    52.0 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    59.8 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.