Claude Gueux - 2

Süzlärneñ gomumi sanı 3766
Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1006
37.7 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
51.3 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
56.2 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
ads place

Esana dugu Clairvaux-ra heldu ostean, Claude
Gueux tailer batean zenbakitu eta eginbehar bati lotu
zutela. Tailerreko zuzendariak harrera egin zion, langile fina zela jabetu eta ondo tratatu zuen.
Dirudienez, egun batean, aldarte onez zegoela eta
Claude Gueux oso goibel zegoela ikusirik, beti bere
emaztea zeritzonarengan pentsatzen, zuzendariak
kontatu egin zion, alaitasunez eta denbora emate
aldera, eta kontsolatzekotan ere bai, neska gaixoa
prostituta bihurtua zela. Claudek, hotzik, haurraren
berri galdetu zuen. Zuzendariak ez zekien.

Sar ezazue ideiak dituen gizon bat ideiarik ez duten
gizonen artean. Epe baten buruan, eta erakarpen lege
saihestezin baten ondorioz, gogo ilun guztiak apaltasunez eta mirespenez gogo argitsuaren inguruan grabitatzen egongo dira. Badira burdina diren gizonak
eta badira imana diren gizonak. Claude imana zen.

Aste batzuen buruan, Claude espetxeko giroari egokitu zitzaion; itxuraz ez zuen jada ezertan gogoetatzen. Berezkoa zuen baretasun zorrotz bat nagusitu
zitzaion.

Hala bada, hiru hilabete baino lehen, Claude tailerreko arima, lege eta ordenu bihurtua zen. Orratz guztiek bere erlojuaren borobilean egiten zuten bira.
Berak ere erregea ala presoa ote zen zalantza izan

CLAUDE GUEUX

Holako suharriek halako harriei ateratzen dizkien
txinpartak sarri suteak eragiten ditu.

Gutxi gora behera garai berean, Claudek itzal nabarmena eskuratu zuen bere kide guztien artean. Hitzik
gabeko hitzarmenen baten bidez, eta inork zergatia
jakin gabe, ezta berorrek ere, gizon guztiek berengana jotzen zuten aholku eske, entzun egiten zioten,
miretsi egiten zuten eta baita imitatu ere, mirespenaren maila gorena dena, hain zuzen. Ez zen meritu
makala berez menderakaitzak ziren izaki guzti horiek
obeditzea. Itzal hau pentsatu gabe etorri zitzaion.
Begiei zerien soaren eragina zen. Gizakiaren begia,
buruan darabiltzan pentsaerak islatzen diren leihoa
da.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Hona hemen, bada, Clairvaux-ko espetxeko tailerretako zuzendaria zena. Hona hemen zerez eginda
zegoen presoak egunero-egunero kolpatuz txinpartak
aterarazteko gizarteak erabiltzen zuen suharria.


Esana dugu Clairvaux-ra heldu ostean, Claude
Gueux tailer batean zenbakitu eta eginbehar bati lotu
zutela. Tailerreko zuzendariak harrera egin zion, langile fina zela jabetu eta ondo tratatu zuen.
Dirudienez, egun batean, aldarte onez zegoela eta
Claude Gueux oso goibel zegoela ikusirik, beti bere
emaztea zeritzonarengan pentsatzen, zuzendariak
kontatu egin zion, alaitasunez eta denbora emate
aldera, eta kontsolatzekotan ere bai, neska gaixoa
prostituta bihurtua zela. Claudek, hotzik, haurraren
berri galdetu zuen. Zuzendariak ez zekien.

Sar ezazue ideiak dituen gizon bat ideiarik ez duten
gizonen artean. Epe baten buruan, eta erakarpen lege
saihestezin baten ondorioz, gogo ilun guztiak apaltasunez eta mirespenez gogo argitsuaren inguruan grabitatzen egongo dira. Badira burdina diren gizonak
eta badira imana diren gizonak. Claude imana zen.

Aste batzuen buruan, Claude espetxeko giroari egokitu zitzaion; itxuraz ez zuen jada ezertan gogoetatzen. Berezkoa zuen baretasun zorrotz bat nagusitu
zitzaion.

Hala bada, hiru hilabete baino lehen, Claude tailerreko arima, lege eta ordenu bihurtua zen. Orratz guztiek bere erlojuaren borobilean egiten zuten bira.
Berak ere erregea ala presoa ote zen zalantza izan

CLAUDE GUEUX

Holako suharriek halako harriei ateratzen dizkien
txinpartak sarri suteak eragiten ditu.

Gutxi gora behera garai berean, Claudek itzal nabarmena eskuratu zuen bere kide guztien artean. Hitzik
gabeko hitzarmenen baten bidez, eta inork zergatia
jakin gabe, ezta berorrek ere, gizon guztiek berengana jotzen zuten aholku eske, entzun egiten zioten,
miretsi egiten zuten eta baita imitatu ere, mirespenaren maila gorena dena, hain zuzen. Ez zen meritu
makala berez menderakaitzak ziren izaki guzti horiek
obeditzea. Itzal hau pentsatu gabe etorri zitzaion.
Begiei zerien soaren eragina zen. Gizakiaren begia,
buruan darabiltzan pentsaerak islatzen diren leihoa
da.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Hona hemen, bada, Clairvaux-ko espetxeko tailerretako zuzendaria zena. Hona hemen zerez eginda
zegoen presoak egunero-egunero kolpatuz txinpartak
aterarazteko gizarteak erabiltzen zuen suharria.

Eta maila guztietan ematen den erreakzio natural
baten ondorioz, presoek maite bazuten kartzelariek
gorrotatu egiten zuten. Beti da horrela. Ospea ez
dator inoiz areriotasunik gabe. Esklabuen maitasunak beti dakar nagusien gorrotoa.

Egun batean Claudek, bere jateko eskasa jan berri,
lanari berrekina zion, gosea lanaren bidez ezkutatuko
zuelakoan. Gainerako presoek alai ziharduten jaten.
Gizon gazte bat, zurbila, zuria, ahula, bere ondoan
jarri zen. Eskuan bere anoa zeukan, oraindik ukitu
gabea, eta aizto bat. Han geratu zen, zutik, Clauden
ondoan, hitz egin nahi eta ausartzen ez zen itxuraz.
Gizon honek, eta beronen ogiak, eta beronen okelak,
traba egiten zioten Clauderi.

Claude Gueux jatun handia zen. Bere organismoaren
berezitasuna zen hori. Urdaila eginda zeukan bezala,
bi gizon arrunten eguneroko janak ia ez zuen betetzen bere eguna. De Cotadilla jaunak ere halako
gosea zeukan, eta barre egiten zuen; baina Espainiako
handia eta bostehun mila ardiren jabea den duke
batentzat barre egiteko motiboa dena, zama da langilearentzat, eta zoritxarra presoarentzat.
Claude Gueuxek, bere sabaian aske zenean, egun
osoan lan egin, lau libratako ogia irabazi eta jan egiten zuen. Claude Gueuxek, kartzelan, egun osoan lan
egin eta bere ahaleginaren ordain gisa libra eta erdi
ogi eta lau ontza okela jasotzen zituen, beti berdin.
Anoa errukigabea zen. Eta ondorioz Claude gose izan
ohi zen Clairvaux-ko espetxean.

CLAUDE GUEUX

Goseak zegoen, eta horixe zen dena. Ez zuen horretaz
hitz egiten. Horrelakoa zen.


-Zer nahi duk? -esan zuen tupustean azkenean.
-Mesede bat egin diezadaan -esan zuen lotsakor gizon
gazteak.
-Zer? -berrekin zion Claudek.
-Hau jaten lagun diezadaan. Larregi zeukaat.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA


behar zuen. Kardinalekin gatibu zen aita-saindu
baten antzekoa zen.

Eta maila guztietan ematen den erreakzio natural
baten ondorioz, presoek maite bazuten kartzelariek
gorrotatu egiten zuten. Beti da horrela. Ospea ez
dator inoiz areriotasunik gabe. Esklabuen maitasunak beti dakar nagusien gorrotoa.

Egun batean Claudek, bere jateko eskasa jan berri,
lanari berrekina zion, gosea lanaren bidez ezkutatuko
zuelakoan. Gainerako presoek alai ziharduten jaten.
Gizon gazte bat, zurbila, zuria, ahula, bere ondoan
jarri zen. Eskuan bere anoa zeukan, oraindik ukitu
gabea, eta aizto bat. Han geratu zen, zutik, Clauden
ondoan, hitz egin nahi eta ausartzen ez zen itxuraz.
Gizon honek, eta beronen ogiak, eta beronen okelak,
traba egiten zioten Clauderi.

Claude Gueux jatun handia zen. Bere organismoaren
berezitasuna zen hori. Urdaila eginda zeukan bezala,
bi gizon arrunten eguneroko janak ia ez zuen betetzen bere eguna. De Cotadilla jaunak ere halako
gosea zeukan, eta barre egiten zuen; baina Espainiako
handia eta bostehun mila ardiren jabea den duke
batentzat barre egiteko motiboa dena, zama da langilearentzat, eta zoritxarra presoarentzat.
Claude Gueuxek, bere sabaian aske zenean, egun
osoan lan egin, lau libratako ogia irabazi eta jan egiten zuen. Claude Gueuxek, kartzelan, egun osoan lan
egin eta bere ahaleginaren ordain gisa libra eta erdi
ogi eta lau ontza okela jasotzen zituen, beti berdin.
Anoa errukigabea zen. Eta ondorioz Claude gose izan
ohi zen Clairvaux-ko espetxean.

CLAUDE GUEUX

Goseak zegoen, eta horixe zen dena. Ez zuen horretaz
hitz egiten. Horrelakoa zen.


-Zer nahi duk? -esan zuen tupustean azkenean.
-Mesede bat egin diezadaan -esan zuen lotsakor gizon
gazteak.
-Zer? -berrekin zion Claudek.
-Hau jaten lagun diezadaan. Larregi zeukaat.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA


behar zuen. Kardinalekin gatibu zen aita-saindu
baten antzekoa zen.

-Nola deitzen haiz? -esan zuen Claude Gueuxek.
-Albin.


-Zergatik hago hemen? -berrekin zion Claude
Gueuxek.
-Ostu egin diat.
-Eta nik ere bai -esan zuen Claudek.
Eta honela banatu zuten egunero. Claude Gueuxek
hogeita hamasei urte zeuzkan, baina batzuetan berrogeita hamar zirudien, hain zen zorrotza bere ohiko
gogoa. Albinek hogei urte zeuzkan, eta hamazazpi
zituela esan liteke, hainbestekoa zen lapur honen
begiradari zerion xalotasuna. Bi gizonen artean

Gorroto horiek dira txarrenak.

CLAUDE GUEUX

-Eskerrik asko -esan zuen gizon gazteak-. Nahi
baduk, honela elkar banatuko diagu egunero.

laguntasun hurkoa sortu zen, aita eta semearen arteko laguntasuna, bi anaien artekoa baino. Albin ia
umea zen oraindik, Claude ia zaharra zen zegoeneko.
Tailer berean egiten zuten lan, giltzarri beraren
azpian lo, ibiltoki berdinean paseatu, ogi bera haginkatu. Bietarik bakoitza unibertsoa zen bestearentzat.
Zoriontsuak zirela dirudi. Lehenago hitz egin dugu
tailerretako zuzendariaz. Gizon honek -presoek
gorrotatua-, sarritan, obedi ziezaioten, Claude
Gueuxengana jo behar izaten zuen, berau maitatua
baitzen. Behin baino gehiagotan, matxinada edo liskarren bat galaraztekotan, Claude Gueuxen titulurik
gabeko aginteak zuzendariaren aginte ofizialari
lagundu zion. Hainbesteraino, non presoei eutsi ahal
izateko, Clauden hamar hitzek hamar jendarmek
baino gehiago balio baitzuten. Claudek askotan eta
askotan lagundu zion honela zuzendariari. Eta, hartara, zuzendariak gogoz gorrotatzen zuen. Lapurraz
jeloskor zegoen. Bihotz sakonean gorroto sekretu,
jeloskor, gupidagabea zion Clauderi, legezko nagusiak berezko nagusiari dion gorrotoa, aldi baterako
botereak botere espiritualari diona.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Negar anpulu batek zeharkatu zuen Clauden begi
harroa. Aiztoa hartu, gizon gaztearen anoa bi zati berdinetan banatu, bat hartu, eta jaten hasi zen.

-Nola deitzen haiz? -esan zuen Claude Gueuxek.
-Albin.


-Zergatik hago hemen? -berrekin zion Claude
Gueuxek.
-Ostu egin diat.
-Eta nik ere bai -esan zuen Claudek.
Eta honela banatu zuten egunero. Claude Gueuxek
hogeita hamasei urte zeuzkan, baina batzuetan berrogeita hamar zirudien, hain zen zorrotza bere ohiko
gogoa. Albinek hogei urte zeuzkan, eta hamazazpi
zituela esan liteke, hainbestekoa zen lapur honen
begiradari zerion xalotasuna. Bi gizonen artean

Gorroto horiek dira txarrenak.

CLAUDE GUEUX

-Eskerrik asko -esan zuen gizon gazteak-. Nahi
baduk, honela elkar banatuko diagu egunero.

laguntasun hurkoa sortu zen, aita eta semearen arteko laguntasuna, bi anaien artekoa baino. Albin ia
umea zen oraindik, Claude ia zaharra zen zegoeneko.
Tailer berean egiten zuten lan, giltzarri beraren
azpian lo, ibiltoki berdinean paseatu, ogi bera haginkatu. Bietarik bakoitza unibertsoa zen bestearentzat.
Zoriontsuak zirela dirudi. Lehenago hitz egin dugu
tailerretako zuzendariaz. Gizon honek -presoek
gorrotatua-, sarritan, obedi ziezaioten, Claude
Gueuxengana jo behar izaten zuen, berau maitatua
baitzen. Behin baino gehiagotan, matxinada edo liskarren bat galaraztekotan, Claude Gueuxen titulurik
gabeko aginteak zuzendariaren aginte ofizialari
lagundu zion. Hainbesteraino, non presoei eutsi ahal
izateko, Clauden hamar hitzek hamar jendarmek
baino gehiago balio baitzuten. Claudek askotan eta
askotan lagundu zion honela zuzendariari. Eta, hartara, zuzendariak gogoz gorrotatzen zuen. Lapurraz
jeloskor zegoen. Bihotz sakonean gorroto sekretu,
jeloskor, gupidagabea zion Clauderi, legezko nagusiak berezko nagusiari dion gorrotoa, aldi baterako
botereak botere espiritualari diona.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Negar anpulu batek zeharkatu zuen Clauden begi
harroa. Aiztoa hartu, gizon gaztearen anoa bi zati berdinetan banatu, bat hartu, eta jaten hasi zen.

Claudek asko maite zuen Albin, eta ez zuen zuzendariarengan pentsatzen.

- Albin gaixorik dago? -esan zuen.
- Ez -erantzun zuen zaintzaileak.

-Ez zekiat -esan zuen Albinek.

Zaintzaileak Albin eraman zuen.
Goiza joan zen eta Albin ez zen itzuli tailerrera.
Bazkalordua heldu zenean, Claudek Albin ibiltokian
aurkituko zuela pentsatu zuen. Baina Albin ez zegoen ibiltokian. Presoak tailerrera itzuli zirenean, Albin
ez zen agertu tailerrean. Eguna honela joan zen.
Arratsaldean, presoak logelara eraman zituztenean,
Claudek begiradaz Albin bilatu zuen, eta ez zuen
ikusi. Une horretan asko sofritu zuela dirudi, inoiz ez
bezala zaintzaile bati zuzendu zitzaiolako.

-Ah -esan zuen zaintzaileak ardura gabean-, beste
modulu batera eraman dutelako duk.
Geroago lekuko gisa agertu zirenek, gertakizun hauei
buruz aipatu zuten zaintzailearen erantzun honen
aurrean Clauden eskuak, kandela piztuta zeramanak,
dardara txiki bat egin zuela. Lasaitasunez berrekin
zion:
-Nork eman du hori agindu hori?
Zaintzaileak erantzun zuen:
-M.D.k.
Tailerretako zuzendaria M.D. deitzen zen.
Biharamuna bezperaren pare joan zen, Albin gabe.

CLAUDE GUEUX

-Zer nahi ditek hirekin? -esan zuen Claudek.

- Non dago ba -berrekin zuen Claudek-, gaur ez da
agertu-eta?

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Egun batean, goizez, giltzazainek presoak binaka
logelatik tailerrera eramaten zihardutela, zaintzaile
batek Clauden ondoan zegoen Albini deitu, eta
zuzendariak ikusi egin nahi zuela esan zion.

Claudek asko maite zuen Albin, eta ez zuen zuzendariarengan pentsatzen.

- Albin gaixorik dago? -esan zuen.
- Ez -erantzun zuen zaintzaileak.

-Ez zekiat -esan zuen Albinek.

Zaintzaileak Albin eraman zuen.
Goiza joan zen eta Albin ez zen itzuli tailerrera.
Bazkalordua heldu zenean, Claudek Albin ibiltokian
aurkituko zuela pentsatu zuen. Baina Albin ez zegoen ibiltokian. Presoak tailerrera itzuli zirenean, Albin
ez zen agertu tailerrean. Eguna honela joan zen.
Arratsaldean, presoak logelara eraman zituztenean,
Claudek begiradaz Albin bilatu zuen, eta ez zuen
ikusi. Une horretan asko sofritu zuela dirudi, inoiz ez
bezala zaintzaile bati zuzendu zitzaiolako.

-Ah -esan zuen zaintzaileak ardura gabean-, beste
modulu batera eraman dutelako duk.
Geroago lekuko gisa agertu zirenek, gertakizun hauei
buruz aipatu zuten zaintzailearen erantzun honen
aurrean Clauden eskuak, kandela piztuta zeramanak,
dardara txiki bat egin zuela. Lasaitasunez berrekin
zion:
-Nork eman du hori agindu hori?
Zaintzaileak erantzun zuen:
-M.D.k.
Tailerretako zuzendaria M.D. deitzen zen.
Biharamuna bezperaren pare joan zen, Albin gabe.

CLAUDE GUEUX

-Zer nahi ditek hirekin? -esan zuen Claudek.

- Non dago ba -berrekin zuen Claudek-, gaur ez da
agertu-eta?

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Egun batean, goizez, giltzazainek presoak binaka
logelatik tailerrera eramaten zihardutela, zaintzaile
batek Clauden ondoan zegoen Albini deitu, eta
zuzendariak ikusi egin nahi zuela esan zion.


-Ezinezkoa duk. Erabakia hartuta dagok.
-Nork hartu du?
-Neuk.
-D. jauna -berrekin zion Claudek-, niretzat bizi edo
hilezkoa da, eta hori zure eskutan dago.

CLAUDE GUEUX

-Jauna! -esan zuen Claudek. Zuzendaria gelditu eta
erdizka itzuli zen.

-Jauna, ez dago modurik Albin nire modulu berean
jartzeko?

-Nik ez diat sekula neure erabakietan atzera egiten.


-Jauna -berrekin zion Claudek-, egia da Albin moduluz aldatua izan dela?

-Jauna, ezer egin dizut?

-Bai -erantzun zuen zuzendariak.

-Ez, ezer ez.

-Jauna -segitu zuen Claudek-, bizi ahal izateko Albin
behar dut. -Eta erantsi zuen: -Badakizu hemengo
anoarekin ez daukadala jateko nahikoa eta Albinek
bere ogia nirekin banatzen zuela.

-Orduan, zergatik banatzen nauzu Albinengandik?
-Horrexegatik -esan zuen zuzendariak.
Azalpen hau emanda, zuzendariak aurrera egin zuen.

-Bere kontua zuan -esan zuen zuzendariak.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Arratsaldean, lanak amaitzeko tenorean, zuzendariak,
M.D.k, ohiko itzulia egin zuen tailerretik. Claudek
urrunetik ikusi bezain laster artile lodiko txapela
kendu, Clairvaux-ko uniforme tristea den soineko
griseko botoiak lotu -ezaguna baita espetxeetan
botoiak errespetuz ondo lotuta dituen jantziak on
egiten duela nagusien aurrean-, eta txapela eskutan
jarlekuaren aurrean tente geratu zen, zuzendaria
pasatu zain. Zuzendaria pasatu egin zen.


-Ezinezkoa duk. Erabakia hartuta dagok.
-Nork hartu du?
-Neuk.
-D. jauna -berrekin zion Claudek-, niretzat bizi edo
hilezkoa da, eta hori zure eskutan dago.

CLAUDE GUEUX

-Jauna! -esan zuen Claudek. Zuzendaria gelditu eta
erdizka itzuli zen.

-Jauna, ez dago modurik Albin nire modulu berean
jartzeko?

-Nik ez diat sekula neure erabakietan atzera egiten.


-Jauna -berrekin zion Claudek-, egia da Albin moduluz aldatua izan dela?

-Jauna, ezer egin dizut?

-Bai -erantzun zuen zuzendariak.

-Ez, ezer ez.

-Jauna -segitu zuen Claudek-, bizi ahal izateko Albin
behar dut. -Eta erantsi zuen: -Badakizu hemengo
anoarekin ez daukadala jateko nahikoa eta Albinek
bere ogia nirekin banatzen zuela.

-Orduan, zergatik banatzen nauzu Albinengandik?
-Horrexegatik -esan zuen zuzendariak.
Azalpen hau emanda, zuzendariak aurrera egin zuen.

-Bere kontua zuan -esan zuen zuzendariak.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Arratsaldean, lanak amaitzeko tenorean, zuzendariak,
M.D.k, ohiko itzulia egin zuen tailerretik. Claudek
urrunetik ikusi bezain laster artile lodiko txapela
kendu, Clairvaux-ko uniforme tristea den soineko
griseko botoiak lotu -ezaguna baita espetxeetan
botoiak errespetuz ondo lotuta dituen jantziak on
egiten duela nagusien aurrean-, eta txapela eskutan
jarlekuaren aurrean tente geratu zen, zuzendaria
pasatu zain. Zuzendaria pasatu egin zen.


Alabaina, ondo ezagutzen zutenek, bere aurpegian
egunez egun tinkotzen ari zen zerbait ilun eta goibela igarri zioten. Gainerakoan, inoiz baino goxoagoa
zen.
Baten batzuek anoa berarekin elkar banatu nahi izan
zuten, baina berak irribarrez uko egin zuen.
Zuzendariak eman zion azalpenaren ondoren, arratsero, bere gisako gizon serio batengan harrigarria zen
gauza zoro bat egiten zuen. Zuzendariak, ordu berean ohiko itzulia egiten ari zela, Clauden lantokiaren
aurretik pasatzen zenean, Claudek begiak altxatu eta
tinkotasunez begiratzen zion, eta gero larritasunez eta

Claudek behin batean zuzendariari honakoa esan
ziola egiaztatu izan da:
-Aizu, jauna, itzul iezadazu nire laguna. Ondo egingo duzu, zaude ziur. Gogoan izan hau esan dizudala.
Beste batean, igande batean, ibiltokian, harri baten
gainean eserita, ukalondoak belaunen gainean eta
bekokia eskuartean, jarrera berdinean ordu batzuk
zeramatzala, Paillette kondenatua hurbildu eta honakoa esan zion barreka:
-Zertan demontre diharduk, Claude?

CLAUDE GUEUX

Esan beharra dugu banaketa honek eragindako saminak ez zuela inolaz baretu presoaren gosea, ia gaixotasunezkoa. Izan ere, itxuraz ez zen nabarmeneko
ezer aldatu berarengan. Ez zuen Albini buruz inorekin hitz egin. Atsedenaldietan ibiltokian bakarrik
ibiltzen zen, eta goseak zegoen. Besterik ez.

amorruz betetako tonuan, erregua zein mehatxua
biltzen zuen tonuan, soilik honako bi hitzok zuzentzen zizkion: “Eta Albin?” Zuzendariak ez entzunarena egiten zuen edo sorbaldak altxatuz urruntzen zen.
Gizona oker zegoen sorbaldak altxatzen zituenean,
ikuskizun arraro hauen ikusle guztientzat agerikoa
baitzen Claude Gueuxek bere baitan zer edo zer egiteko erabakia hartua zuena. Kartzela osoa larri zegoen, erabakitasunaren eta irmotasunaren arteko borrokaren emaitza zein izango ote zen zain.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Claudek burua makurtu zuen eta ez zuen erantzun.
Txakur laguna kendu dioten lehoi kaiolaratu gaixoa!


Alabaina, ondo ezagutzen zutenek, bere aurpegian
egunez egun tinkotzen ari zen zerbait ilun eta goibela igarri zioten. Gainerakoan, inoiz baino goxoagoa
zen.
Baten batzuek anoa berarekin elkar banatu nahi izan
zuten, baina berak irribarrez uko egin zuen.
Zuzendariak eman zion azalpenaren ondoren, arratsero, bere gisako gizon serio batengan harrigarria zen
gauza zoro bat egiten zuen. Zuzendariak, ordu berean ohiko itzulia egiten ari zela, Clauden lantokiaren
aurretik pasatzen zenean, Claudek begiak altxatu eta
tinkotasunez begiratzen zion, eta gero larritasunez eta

Claudek behin batean zuzendariari honakoa esan
ziola egiaztatu izan da:
-Aizu, jauna, itzul iezadazu nire laguna. Ondo egingo duzu, zaude ziur. Gogoan izan hau esan dizudala.
Beste batean, igande batean, ibiltokian, harri baten
gainean eserita, ukalondoak belaunen gainean eta
bekokia eskuartean, jarrera berdinean ordu batzuk
zeramatzala, Paillette kondenatua hurbildu eta honakoa esan zion barreka:
-Zertan demontre diharduk, Claude?

CLAUDE GUEUX

Esan beharra dugu banaketa honek eragindako saminak ez zuela inolaz baretu presoaren gosea, ia gaixotasunezkoa. Izan ere, itxuraz ez zen nabarmeneko
ezer aldatu berarengan. Ez zuen Albini buruz inorekin hitz egin. Atsedenaldietan ibiltokian bakarrik
ibiltzen zen, eta goseak zegoen. Besterik ez.

amorruz betetako tonuan, erregua zein mehatxua
biltzen zuen tonuan, soilik honako bi hitzok zuzentzen zizkion: “Eta Albin?” Zuzendariak ez entzunarena egiten zuen edo sorbaldak altxatuz urruntzen zen.
Gizona oker zegoen sorbaldak altxatzen zituenean,
ikuskizun arraro hauen ikusle guztientzat agerikoa
baitzen Claude Gueuxek bere baitan zer edo zer egiteko erabakia hartua zuena. Kartzela osoa larri zegoen, erabakitasunaren eta irmotasunaren arteko borrokaren emaitza zein izango ote zen zain.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Claudek burua makurtu zuen eta ez zuen erantzun.
Txakur laguna kendu dioten lehoi kaiolaratu gaixoa!

Azkenean, arratsalde batean, 1831ko urriaren 25ean,
zuzendaria itzulia egiten ari zela, Claudek pasillo
batean aurkitu zuen erloju baten beira hautsi zuen
oinpean harrabotsez. Zuzendariak zarata hori nondik
zetorren galdetu zuen.

Biharamunean, gainerako presoak ibiltokiaren beste
muturrean zegoen sail eguzkitsuan higitzen ari ziren
artean, Claude bakarrik eta pentsakor zebilela, Pernot
kondenatua hurbildu zitzaion.
-Eta, Claude, zertan pentsatzen duk? Goibel dirudik.

-Ez da ezer -esan zuen Claudek-, neu naiz. Zuzendari
jauna, itzul iezadazu nire laguna.

-Beldur nauk -esan zuen Claudek-, ea ez ote zaion laster zoritxarrik gertatuko M.D. on horri.

-Ezinezkoa -esan zuen nagusiak.
-Beharrezkoa da, ordea -esan zuen Claudek ahots
apal eta tinkoaz; eta, zuzendariari aurrez aurre begiratuz, erantsi zuen: -Hausnar ezazu. Gaur urriaren 25a
da. Azaroaren 4a bitarteko epea emango dizut.
Zaintzaile batek Claudek mehatxatu egin zuela ohartarazi zuen M.D., eta zigor ziegarako auzia zela hori.

Bederatzi egun oso dago urriaren 25etik azaroarenra. Claudek ez zuen bakar bat ere joaten utzi zuzendariari Albinen desagertzeak gero eta egoera latzagoan jartzen zuela serioski esan gabe. Zuzendariak,
gogaituta, zigor ziegan hogeita lau orduko zigorra
ezarri zion, erreguak aginduaren itxura handiegia
zuelako. Horixe da Claudek lortu zuen guztia.
Heldu zen azaroaren 4a. Egun horretan, M.D.ren
erabakiak bere lagunarengandik banatu zuen egune-

CLAUDE GUEUX

-Norbait epaitzen ari nauk.

-Ez, zigor ziegarik ez -esan zuen zuzendariak erdeinuzko irribarreaz-, jende honekin onak izan behar
dugu!

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Claudek buru zorrotza altxatu eta esan zuen:

Azkenean, arratsalde batean, 1831ko urriaren 25ean,
zuzendaria itzulia egiten ari zela, Claudek pasillo
batean aurkitu zuen erloju baten beira hautsi zuen
oinpean harrabotsez. Zuzendariak zarata hori nondik
zetorren galdetu zuen.

Biharamunean, gainerako presoak ibiltokiaren beste
muturrean zegoen sail eguzkitsuan higitzen ari ziren
artean, Claude bakarrik eta pentsakor zebilela, Pernot
kondenatua hurbildu zitzaion.
-Eta, Claude, zertan pentsatzen duk? Goibel dirudik.

-Ez da ezer -esan zuen Claudek-, neu naiz. Zuzendari
jauna, itzul iezadazu nire laguna.

-Beldur nauk -esan zuen Claudek-, ea ez ote zaion laster zoritxarrik gertatuko M.D. on horri.

-Ezinezkoa -esan zuen nagusiak.
-Beharrezkoa da, ordea -esan zuen Claudek ahots
apal eta tinkoaz; eta, zuzendariari aurrez aurre begiratuz, erantsi zuen: -Hausnar ezazu. Gaur urriaren 25a
da. Azaroaren 4a bitarteko epea emango dizut.
Zaintzaile batek Claudek mehatxatu egin zuela ohartarazi zuen M.D., eta zigor ziegarako auzia zela hori.

Bederatzi egun oso dago urriaren 25etik azaroarenra. Claudek ez zuen bakar bat ere joaten utzi zuzendariari Albinen desagertzeak gero eta egoera latzagoan jartzen zuela serioski esan gabe. Zuzendariak,
gogaituta, zigor ziegan hogeita lau orduko zigorra
ezarri zion, erreguak aginduaren itxura handiegia
zuelako. Horixe da Claudek lortu zuen guztia.
Heldu zen azaroaren 4a. Egun horretan, M.D.ren
erabakiak bere lagunarengandik banatu zuen egune-

CLAUDE GUEUX

-Norbait epaitzen ari nauk.

-Ez, zigor ziegarik ez -esan zuen zuzendariak erdeinuzko irribarreaz-, jende honekin onak izan behar
dugu!

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

Claudek buru zorrotza altxatu eta esan zuen:


Neguan ibiltokiaren funtzioa betetzen duen kalostrape zahar orbandu eta karez zuritua zeharkatzen zuen
unean, leiho bateko barrote handiei begira zegoen
Ferrari kondenatuari hurbildu zitzaion. Claudek
eskuan artazi txikiak zituen, eta Ferrariri erakutsi zizkion esanez: “Gaur gauean barrote horiek artazi
hauekin moztuko ditiat”.

Goiz horretan, ohi baino sutsuago egin zuen lan;
sekula ez zuen hainbeste eta hain ondo egin. Bressier
jaunak, Troyeseko burges zintzo batek, aurretiaz
ordaindua zion lastozko kapela goizean bertan amaitzeko asmo nabarmena erakutsi zuen.
Eguerdia baino lehentxeago, aitzakia bat argudiatu
zuen eta beheko solairuan, justu berak lan egiten
zuen solairuaren azpian, zegoen aroztegira jaitsi zen.
Han, beste lekuetan bezala, Claude maitatua zen,
baina gutxitan sartzen zen bertara. Halatan: “To!
Hona hemen Claude!”.
Inguratu egin zuten. Festatu egin zuten. Claudek
begirada bizkorra luzatu zion gelari. Zaintzaile bakar
bat ez.
-Nork utzi ahal zidak aizkora bat? -esan zuen.
-Zertarako? -galdetu zioten. Zera erantzun zuen:

(3) L´Emile Rousseau-ren liburu bat da, hiritar izango den ume baten hezkuntzaz
hausnartzen duena: jaiotzean gizakia ez da ezer, heziketak dena egiten du. Bistakoa
da Victor Hugok liburu hau aipatzea ez dela kasualitatea. [I.O.].

CLAUDE GUEUX

L´Emileren3 ale osagabe batekin batera, maite izan
zuen emakumearengandik, bere umearen amarengandik, garai bateko sendiaren zoriontasunetik geratzen zitzaion bakarra zen. Clauderi askorako balio ez
zioten gauzak: artaziak emakume batentzat baino ez
ziren aproposak, eta liburua ikasia zen norbaitentzat
baino ez. Claudek ez zekien josten, ezta irakurtzen
ere.

Ferrari, sinesgaitz, barreka hasi zen, eta Claude ere
bai.

VICTOR HUGO ¥ ZORION ZAMAKOLA

tik ikusi ez zitzaion aurpegi bareaz altxatu zen
Claude. Jaiki zenean, ohearen oinetan zegoen ohol
zurizko kutxa antzeko bat miatu zuen, bertan gordetzen baitzituen bere txikikeriak, eta jostunen artaziak
atera zituen bertatik.


Neguan ibiltokiaren funtzioa betetzen duen kalostrape zahar orbandu eta karez zuritua zeharkatzen zuen
unean, leiho bateko barrote handiei begira zegoen
Ferrari kondenatuari hurbildu zitzaion. Claudek
eskuan artazi txikiak zituen, eta Ferrariri erakutsi zizkion esanez: “Gaur gauean barrote horiek artazi
hauekin moztuko ditiat”.

Goiz horretan, ohi baino sutsuago egin zuen lan;
sekula ez zuen hainbeste eta hain ondo egin. Bressier
jaunak, Troyeseko burges zintzo batek, aurretiaz
ordaindua zion lastozko kapela goizean bertan amaitzeko asmo nabarmena erakutsi zuen.
Eguerdia baino lehentxeago, aitzakia bat argudiatu
zuen eta beheko solairuan, justu berak lan egiten
zuen solairuaren azpian, zegoen aroztegira jaitsi zen.
Han, beste lekuetan bezala, Claude maitatua zen,
Sez Bask ädäbiyättän 1 tekst ukıdıgız.
Çirattagı - Claude Gueux - 3
  • Büleklär
  • Claude Gueux - 1
    Süzlärneñ gomumi sanı 3584
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1132
    31.4 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    43.2 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    48.3 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Claude Gueux - 2
    Süzlärneñ gomumi sanı 3766
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1006
    37.7 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    51.3 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    56.2 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Claude Gueux - 3
    Süzlärneñ gomumi sanı 3700
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1082
    34.3 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    49.4 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    56.1 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Claude Gueux - 4
    Süzlärneñ gomumi sanı 3630
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 1137
    32.8 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    44.9 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    51.3 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.
  • Claude Gueux - 5
    Süzlärneñ gomumi sanı 1681
    Unikal süzlärneñ gomumi sanı 592
    31.1 süzlär 2000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    43.8 süzlär 5000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    50.4 süzlär 8000 iñ yış oçrıy torgan süzlärgä kerä.
    Härber sızık iñ yış oçrıy torgan 1000 süzlärneñ protsentnı kürsätä.