Zöläyha Äbineñ Küñele

Hikäyä

Bezneñ avılnıñ Zöläyha äbi kürşe podezda gına yäşäüçe ulı Zahretdin yanında kunak bulıp kitärgä Kazanga kilgänen belä idem. Ber küräm üzen, ike, öç...
Bezneñ avılnıñ digännän, häyer, ul da häzer avılda yäşämi inde. Alabugada gomer kiçerä. Anda keçe ulı Zöfär bar ide. Yahşı keşe, Hoday yarlıkasın, ämma kara çirdän Ahirätkä küçenep, balaları häm eşkä bulgan hatını yalgız torıp kaldılar. Zöläyha äbi dä, kilenenä yärdäm bulsın diyäräk, äüväle yätim balaların karaştı, ahırda alar belän şunda torıp kaldı. Ulı Zahirga da vakıtı-vakıtı belän kilep çıga. Sagına inde, sagına.
Berkönne Zöläyha äbi:
— Zahirım kürenmi äle,— di.
Min sorıym:
— Kaya kitte?
Ul cavap birä:
— Menä, min kilgäç ük äytkän ide, keçe bacayga kottedc tözergä bulışasım bar dip. Şunnan birle kürengäne yuk. Hatını da, ällä, çukınçık, berär marca tabıp, baş-küz bulıp yatamı, di...
Zöläyha äbine sabantuyga qadär ük Kazanda kürgän idem. İnde avgust ayı betep kilä. Berniçä tapkır söyläşkäläp tä utırdık. Ni çakırsam da, bezgä kunakka kerergä yahşısınmadı. Eleklärne ber kürenep çıkkan ide, ällä artık zur iğtibarnı oşatmıy kalgan?
— Ulımnı kürsäm, kitär dä idem!— dide ul, tagın uftanıp.
Zöläyha äbineñ şul Zahretdin ulı öçen genä Kazanga kilgänlegen min añlarga tiyeş idem. Şulay da yuatırga tırıştım:
— Eşläre küpter şul, beterep kaytası itkänder!
— Küpter dip inde, bu vakıt eçendä dürtençe katın öyälärder. Ber kürenep kitkän ide. Ğalämät zurdan kupkannar ikän. Çamadan çıgıp kitkännär.
— Zur bulsa — irken bulır! Yahşı tügelmeni?— didem.
— Anısı şulay da, ulım Zahretdin cäy kürmäde inde, cäy kürmäde!— dide Zöläyha äbi, sagışına kabat birelep.
Miña: “Bala küñele kottedc şul!”— dip, iske hakıykatne küñeldä yañartıp, uylap kuyarga gına kaldı.

Sentyabr, 2002.