Yullar

Yullar, yullar! Mine, tugan yorttan
Ayırıp, yırak alıp kittegez.
Citär inde, ozak kunak buldım,
Häzer kire öygä iltegez.

Bik sagındım tanış kırlarımnı,
Urmanımnı, küper başımnı,
Bik sagındım mine özelep söygän
Neçkä bilem, kara kaşımnı.

Kön yañgırlı ide min kitkändä,
Karap kaldı boyıgıp serdäşem,
Yueşlätte anıñ kerfeklären
Yañgır tügel, nazlı küz yäşe.

Çiten dä soñ çitkä kitkän çakta,
Yartı canıñ kalsa özelep!
Yarıy äle, söyü belän bergä
Bar yöräktä korıç tüzemlek.

Yullar, yullar! Sez bit barıgız da
Menä şundıy katı, ayausız!
Ya, äytegez, kemnär ütte sezdän,
Salındıgız başlap kayan sez?

Minem kebek kaysı şaşkın yöräk
Berençe kat şunnan atladı?
Kemne şulay ömit, därtländerep,
Eraklarga iltep taşladı?

Beläm, därtlär taşıy, bezne şulay
Yäşlek kuşa kıdırıp yörergä!
Sezne, yullar, ayak äze tügel,
Yöräk hise salgan bu cirgä.

Kaya gına läkin kitsäk tä bez,
Sukbaylıkka yäşli salışıp,
Şul yullardan kire alıp kayta
Tugan yortka yöräk sagışı.

Yullar, yullar! Mine, ilkäyemnän
Ayırıp, yırak alıp kittegez.
Yana därtlär, yaña hislär belän
Söygänemä kire iltegez.