Yul Yörü Kagıydäse

Hikäyä

Yulda törle häl bula. Belä torgansızdır, ber mäzäk bar: imeş, basmada ike käcä bätiye karşı kilep oçraşkannar da, berse ikençesenä yul biräse kilmi sözeşep, ahırda suga barıp töşkännär.

Maşinamnı yul çitendä kaldırıp, änise belän ulıma kötärgä kuşıp, tiz genä kerep çıgası kibetkä barıp mataşam. Ber yortnıñ podezd töbenä borılgan tar urında ike «Ciguli» häm «Toyota» yözgä-yöz karaşıp toralar. İkesendä dä yörtüçeläre utıra, ber-bersenä tekälep katkannar.

— Närsä buldı?— dip sorıym podezd töbenä taba barırga teläüçesennän.

— Änä tege yülär yul birmi!— di bit monıñ artkı urındıgında utırgan hatını.

Yarar. «Toyota» maşinasına kildem. Rul artında moda curnalınıñ soñgı nomerındagı yaltıravık sähifäsennän töşkän hanım utıra.

— Yul kagıydäläre buyınça ul mine ütkärep cibärergä tiyeş!— di bu, iğtibarsız gına.

— Sez närsä?— didem aptırap.— Ällä yaña kagıydälär uylap çıgardıgızmı? Annarı, ni, anıñ artında tezeleşep maşinalar yul açılunı kötälär. Sez yul biregez!

— Yuk,— dide hanım,— ni öçen min çitkä çıgarga tiyeş äle?

— Alay ikän,— didem dä kibetkä kerep çıktım. Üz maşinam yanına barışlıy, «Ciguli»dägelärgä: — Ul sezneñ yul birgänegezne kötä, kagıydädä şulay yazılganın äytä,— dip, «Toyota»dagı hanımnıñ süzlären tapşırıp uzdım.

Maşinamnıñ yulın alar bülmi idelär. Kitep tä bardım. Ulım belän änise mine küzätep torgannar ikän, i totındılar açulanırga, cilkämä ätäçlär kunıp, başımnı ber-ber artlı çukıylarmıni!

— Närsä dip yördeñ inde, yä?

— Ällä sudya dip beldeñme üzeñne, kazıy buldıñmı? Keşe kölderep! Kiräk ikän, üzläre närsä eşlärgä belerlär...

Süzläre küp ide. Basmadan sözep töşerelgän käcä bätiye sıman canım, izelep, su töbenä kitte diyärseñ, ah ittem, telsez kalıp bardım da bardım.