Üç Alu

(yumoreska)
Hälim eştän bik açulı kayttı. Öyenä kerü belän suıtkıçtan başlangan yartısın çıgardı. Stakanga salıp eçep cibärde.
Şunda gına anıñ kolagına säyer tavışlar işetelde. Äyterseñ, kemnärder şayara. Bu tavışlar yokı bülmäsennän kilä ide. Äkren genä basıp bülmä işek töbenä kilde. Çınnan da, yokı bülmäsennän, şayarışkan ir belän hatın kız tavışı işetelä.
Hälim yarsuın çak-çak basıp, kire aş bülmäsenä çıktı. Tagın berne salıp eçep kuydı. Şaytan suı, eçendäge şaytannı da uyatıp cibärde meni, Hälim bülmä buylap yörenä başladı.
“Kara äle sin anı. Ul eştä, ä hatını monda gıyşık-mıyşık uynap yatamı? Ah kabahätlär!”
Hälim kulına närsäder ezli başladı. Pıçak tapmagaç, kulına närsä turı kilde, şunı alıp yokı bülmäsenä çıktı. Ä anıñ kulınıñ yulında çäneçke oçragan ide.
“ÄH, sez, şulaymı äle?” – dip üz- üzenä söylänä-söylänä bülmägä ütte. Kerde dä “şap!” itterep tege irneñ yaltırap torgan art yagına çäneçkene batırdı. Batırdı da tiz genä çıgıp ta yögerde.
Tege irneñ niçek akırganın işetmi ide inde. Kütärmägä utırıp kalgan arakısın eçep, tämäkesen dä kabızıp cibärde.
“Ähä üç aldımmı sezdän!”
Berzaman, kapka şıgırdagan tavış işetelde. Hälim başın kütärep karasa – karşısında hatın basıp tora.
- Sin?... Sin kayda buldıñ? – Hälim totlıga uk başladı, kulındagı tämäkese dä töşep kitte.
- Kibetkä bardım, - dide hatını, berni bulmaganday. – İpi dä, may da betkän bit.
Hälim torıp baskan ide, kire görs kilep kütärmägä utırdı.
- Ä bezneñ öydä kemnär?
- Bacañ, apa belän bergä, kunakka kilgännär ide bit.
Hälimgä bik nık kıyın bulıp kitte...
Ozak kına öygä kerergä dä oyalıp utırdı.

“Ömet”, № 17, 13 fevral 1996 yıl.

Click or select a word or words to search the definition