Söyeklemä

Yıllar buyı, bälki, hatım bulmas,
Häbär bulmas minem turımda,
Tufrak kümär baskan ezläremne,
Ülän üsär kitkän yulımda.

Töşläreñä, bälki, kara kiyep,
Kaygı baskan kileş kerermen.
Ellar yuar äzen yörägeñnän
Sine soñgı üpkän könemneñ.

Beläm, siña çiksez avır bulır,
Yalıktırır sine bu kötü.
Kiräk tösle bulır küñeleñä
«Ul yuk» digän uynı berketü.

Minem öçen, bälki, bar närsädän
Kıybat bulgan söyü hiseñnän
Mährüm bulıp, ber kön kötmägändä,
Min çıgarmın sineñ iseñnän.

Añla, bäğrem, menä şul vakıtta,
Şul vakıtta küñlem kimsener.
Şunda gına ülem ciñsä ciñär,
Kaytır yulım, bälki, kiseler.

Min moñarçı sineñ kötü belän
Köçle buldım sugış kırında,
Sineñ söyü, serle tılsım bulıp,
Saklap kilde yörgän yulımda.

Egılsam da, «ciñäm» digän antım
Häteremdä minem härkayçan.
Sin üzeñ ük rähmät äytmässeñ bit,
İlgä ciñü alıp kaytmasam.

Köräş ozak, yulı urau bulır,
Sin köt, bäğrem, özmä ömeteñne!
Uttan, sudan isän alıp kaytır
Mähäbbäteñ söygän yegeteñne.

Click or select a word or words to search the definition