Sin Ontırsıñ

Minem gomerem sulgan çäçkä bulıp
Özelep töşär sineñ aldıña.
Sin ütärseñ, anı taptap, yänçep,
Közge salkın, cille yañgırda.

Sin ontırsıñ äle küptän tügel
Bu yagımlı, näfis çäçkäneñ
Gölbakçañnı sineñ bizägänen,
Sine nazlap huş is çäçkänen.

Sin ontırsıñ yazgı alsu tañda,
Yan täräzäñ aşa suzılıp,
Anıñ sine kotlap sälamläven,
Tañ cilennän sibelep, tuzılıp.

Sin ontırsıñ göllär arasında
Görläp ütkän isem bäyrämen,
Bäyrämeñne kotlap östäleñdä
Dulkınlangan çäçäk bäylämen.

Közge bakça buylap aşıga-aşıga
Tanışıña ütkän vaktıñda,
İseñä dä kilmäs sulgan gölneñ
Sıkranuı ayak astıñda.

Sin kererseñ öygä, közdän kaçıp,
Täräzäñne yabıp biklärseñ.
Yuk, sin inde häzer sulgan gölne
Busagañnan atlap kertmässeñ.

Sıngan küñel, nazdan mährüm bulıp,
Sünär yalgız, cirdän yotılır.

Söyü, vägüdä, antlar... Ah, barsı da
hiç bulmagan kebek ontılır.