Şiğırlär - Ähät Hafizulla

Mäñge sünmäs utım 

Aga yarlar tulıp,
Aga taşkın bulıp,
Aga sular yazın urgılıp.
Taşkın sular tügel,
Aktarıla küñel –
Küñelemä kerdeñ cır bulıp.

Nigä moñsu kiçlär,
Tıngı birmi hislär –
Küñeleñdä nindi uylar bar?
Yandırıp-köyderep,
Söyelep-söyderep,
Mäñge sünmäs utım bulıp kal!

Sizäseñme üzeñ,
Ala almıym küzem,
Nindi nurlar ikän yözeñdä?
Äytçe miña, irkäm,
Kilerseñme ikän,
Kolaç cäyep karşı yögersäm?

Kaytu

– İ tallarım, nik däşmisez,
Nigä şulay moñsular?
– Taşlap kitteñ... – dide tallar, –
Onıtılamı şular?

– Nigä küzläregez yäşle,
İ çişmälär, i sular?
– Taşladıñ bit... – dide alar, –
Onıtılamı şular?

– İ çäçäklär, nik kordıgız?
Sez bit matur, alsular.
– Nik taşladıñ? – dide alar, –
Onıtılamı şular?

...Sargaygansıñ... – dide avıl, –
Äyt, nilär buldı siña?!
– Canım monda kalgan, – didem, –
Sargaydım menä şuña...

Tik soñınnan beldem

Yanıp-köyep, bähetem çittä, diyep
Taşlap kittem sine, avılım.
Tik soñınnan beldem ayırılunıñ
Başka närsälärdän avırın.

Sargayırsıñ sagınıp, kitmä, diyep
Tañ cilläre özelep soradı,
Tik soñınnan üzem şul cillärne
Töşläremdä kürep yıladım.

Moñsu bulır, kitmä, kitmä, diyep
Kulın suzıp kaldı tallarım.
Tik soñınnan küpme ezläsäm dä,
Andıylarnı taba almadım.

Üzäkläreñ özeler, kitmä, diyep
Baş idelär ap-ak kayınnar.
Tik soñınnan beldem: sagışlardan
Köçle bulgan nindi kaygı bar!..

Kitmä inde, tüzalmassıñ, diyep
Urman bülde kitär yulımnı.
Tik soñınnan beldem: Tugan yaktan
Kitmä ikän bolgap kulıñnı...

Sınau

Keşelärne cil-davıllar sınıy,
Kaygı-häsrät sınıy keşelärne.
Ayagınnan yıga yomşaklarnı,
Köçle itä barı köçlelärne.

Keşelärne zur baylıklar sınıy,
Zur urınnar sınıy keşelärne.
Azı gına keşe bulıp kala,
Keşe bulıp kala köçleläre.

Keşelärne ayırılışular sınıy,
Kavışular sınıy keşelärne.
Mähäbbätneñ yalkınnarı yaman,
Köl itmi ul barı köçlelärne.

Keşelärne keşelär dä sınıy,
Hayvannar da sınıy keşelärne.
...Bik küplärne häzer añlap bulmıy:
Hayvannarmı, ällä keşelärme?

Mömkin bulsa...

Koñgırt küzlär, sineñ koñgırt küzlär...
Sihri köç bar sineñ karaşlarda.
Minem uylar hätta tönnären dä
Sineñ yanda, sineñ taraflarda.

Kuşımta:
Nik soñarıp tudıñ ikän şulay?
Äytçe şunı küzläremä karap.
Sineñ äle çäçäk atar çagıñ,
Minem yıllar sular sıman aga...

Koñgırt çäçlär, sineñ koñgırt çäçlär...
Kilä alardan çäçkälär ise.
Mömkin bulsa, hätta ber börtegen
Yatar idem tönnärendä isnäp.

Kuşımta.

Yomşak kullar, sineñ yomşak kullar...
Peşerälär alar kagılganda.
Mömkin bulsa, hatlar yazar idem
Özelep-özelep sine sagınganda.

Kuşımta.

Yäşim şulay eçtän genä sızıp,
Yaşeren genä küzem salgalap.
Ällä bu, dim, yazmış sınavımı
Yöri yanda mine sagalap?

Kuşımta:
Nik soñarıp tudıñ ikän şulay?
Äytçe şunı küzläremä karap.
Sineñ äle çäçäk atar çagıñ,
Minem çäçäk inde sulıp bara...

Yuk, zarlanmıym

Bez ätilär kiyemen kiyep üstek,
(...Satıp aşagannan kalganın...)
Sörtengäläp suka sukaladık,
Kullarımda söyäl – tamgası.

Çınıkmagan iñgä yök kütärep
Egılsak ta tordık sikerep;
Serlär birmäs öçen teşne kıstık...
Elamadık bala şikelle.

Ä uynarga vakıt timäde şul:
İrtä kidek tormış kamıtın...
Çabatasın ürdek, imännären kistek,
Urdık külneñ yäşel kamışın.

Yuk, zarlanmıym uylap ütkännärne,
Zäñgär ofıklarga küz atıp;
...Tormış güzäl, yämle, tik ütkänne
Çagıştırsañ gına kuzgatıp...

Yuk, zarlanmıym... Kilmi häterlisem...
(Niçä başlap, niçä taşladım?!)
...Tik salınmıy onıtıp ütkännärne
Kiläçäkneñ nigez taşları...

Nik sorıysıñ ikän hälläremne...
Nik sorıysıñ ikän hälläremne,
Çitkä borıp koñgırt küzläreñ?
Beläseñ bit, utlar yotıp yörim
Äytä almıy äyter süzlärem...

Kuşımta:
Nişliseñ – yazmış eşeder:
Sin parlı inde, parlı.
Küñelemdä äytelmägän
Küpme süzlärem kaldı!..

Nik sorıysıñ ikän hälläremne,
Yansın-köysen äle, diseñme?
Beläseñ bit, könnärenä kırık
Kabatlıymın sineñ isemne...

Kuşımta.

Nik sorıysıñ ikän hälläremne,
Sagışlarga törep karaşıñ?
Beläseñ bit, yazmış sukmagınnan
Eraklarga kitep barasıñ.

Kuşımta:
Nişliseñ – yazmış eşeder:
Sin parlı inde, parlı.
Küñelemdä äytelmägän
Küpme süzlärem kaldı...

Hıyanät

Kitep bardım... Ozatıp kaldı duslar,
Tik kilmäde özelep kötkänem:
Annan başka yakın keşem yuk, dip
Küñel türemdä gel yörtkänem.

Kuşımta:
Ä min haman anı
Köttem, köttem barı,
Kiler, diyep, kiler, nihayät!
Doşman hıyanäte
Berni tügel ikän,
Can söygännärneke – hıyanät...

Kinät kükne güyä bolıt bastı,
Küñelemdä kuptı cil-davıl.
Özelep söygän keşeñ taşlap kitsä,
Bula ikän, duslar, bik avır.

Kuşımta.

Miña cillär häbär kiterdelär,
"Ul onıttı sine..." – didelär,
Küpme kötep kilsen nik ber hatı!
Cillär süze döres idelär.

Kuşımta:
Ä min haman anı
Köttem, köttem barı,
Kiler, diyep, kiler, nihayät!
Doşman hıyanäte
Berni tügel ikän,
Can söygännärneke – hıyanät...

Kiçerdem

Küzläremä karap, güyä kabat-kabat
Sorıy minnän täüge mähäbbät:
"Kiçerdeñme minem hıyanätem,
Söyäseñme haman, äyt, sin, äyt!"

Bik äytäsem kilä: "Hıyanäteñ
Kiçerä almıym äle haman min.
Yazmışımnıñ zur yalgışı buldıñ,
Kolaç cäyep karşı baralmıym..."

Läkin äytmim, hıyanäten anıñ
Kiçermäde bugay Hoday da...
Küptän kitte inde bu dönyadan,
Avır aña, avır bolay da...

...Bulsa ide urınıñ gel cännättä –
Kiçerdem min sine, kiçerdem.
Sin bit miña iñ berençe bulıp
Söyü digän şärab eçerdeñ...

Onıtırga telim

Onıtırga telim küz karaşlarıñnı –
Sin mineke tügel bit inde...
Nigä ikän alsu yözläreñä sineñ
Küñelemnän kitmäs nur iñde?

Kuşımta:
Onıta almıym, belmim nişlärgä?
Üteräseñ kerep töşlärgä...

Onıtırga telim sineñ çäçläreñneñ
Şomırt çäçägedäy islären.
Nigä ikän talgın tañ cilläre bulıp,
Şul çäçlärne sıypap ismädem?..

Kuşımta.

Onıtırga telim soñgı süzläreñneñ
Yörägemne yarıp ütkänen.
"Kiçerä kür inde, min başkanı söydem",–
Digän ideñ, yäşerep küzläreñ.

Kuşımta:
Onıta almıym, belmim nişlärgä?
Üteräseñ kerep töşlärgä...

Taşularga agıp kitär idem

Taşularga alıp kitär idem,
Siña iltsä ägär ul sular.
Su buyında nikter tallar yılıy,
Minem kebek alar, moñsular...

Kuş.: Menä tagın yazgı taşkın aga,
Şaşıp-şaşıp yarlarnı koçıp.
Mömkin bulsa, här yaz kitär idem
Taşkınnarsız yaklarga kaçıp.

Taşularga agıp kitär idem,
Karşı alır bulsañ yarlarda,
Nigä küñel urınında tügel,
Nilär bula yazın añarga?!.

Kuşımta.

Taşularga agıp kitär idem,
Tik kalırsıñ kebek kul bolgap.
Küñeleñne taşu salkınnarı,
Akkan bozlar algan şul çolgap...

Kuşımta.