Serle Yomgak

Äkiyättäge serle yomgak bulıp
Tägäräde tormış sukmagım,
Ozak bardım; ahrı, kön batkanda
Şuşı yortka arıp tuktadım.

Äkiyättäge di̇yü patşasıday,
Yort hucası çıktı karşıma.
Balta askan, börket üläksäsen
Bürek itep kigän başına.

Äkiyättäge tösle timer kapka,
Küz qadärle tişek kapkada.
Di̇yü karap här kön şul tişektän
Korbannarın sanap maktana.

Di̇yü öçen kön dä yöz uçakta,
Käbab kıza adäm itennän;
Şuşı yortta ikän kara bähtem,
Mine ildän tartıp kitergän.

Eh sez, şomlı äbiyem äkiyätläre,
Kaya sezgä citü çınlıknı?!
Süz citärme söyläp añlatırga
Bu yorttagı vähşät, kollıknı!

Kaya gına ayak atlasañ da,
Saklıy monda di̇yü tozagı.
Här tıkrıkta ülem külägäse,
Här işektä kollık yozagı.

Şundıy tärtip monda: akılı barnıñ
Balta belän başın çabalar.
İşekläre bikle kileş yana
Kart analar, bala-çagalar.

Di̇yü öçen zifa bilen bökkän,
Mährüm bulıp aştan, irektän,
İllärennän kuıp kiterelgän
Hörmä kebek kızlar, yegetlär.

Yöräk yılıy tanış yañaklarda
Kanlı yäş häm sulgan tös kürep,
Kürgännärem şomlı äkiyät kebek,
Kiçergänem avır töş kebek.

Näübät citär miña, tik min ülgäç,
Cırlarımnı minem kabatlar
Min yulımda tuktap nazlap ütkän
Gölcimeşlär, göllär, naratlar.

Äkiyättäge serle yomgak bulıp,
Cırım kaldı sütelep yulımda.
Sez tabarsız kilep şuşı ezdän
Mine soñgı yöräk cırımda.