Nine Nitkändä

Härkenne nitä tırgan tege ni... tañ... begen dä nitä... ata. Nitep ata... kızarıp.

Min, niläremnän yät kenä aney almiçı, niläremne nitä-nitä uyanam. Niyemä... hatınıma... karıym. Nikter begen berençe nitmi. Bütän kennärne atu nitep... uyanıp... mine ällä nişläteplär beterä tırgan ğadäte bar. Begen nitmi. Anıñ kerfeklärenä eräm dä, alarnıñ açılmaganına ällä ni nitmiçe genä:

- Äy, ni! Nitergä vakıt bugay bit! Ällä nitäbezme? – dim.

Ul gel şılay inde minem – nitmägän bulıp kılına. Üze bılay ber dä yalkau-fälän tegel.

- Sin, - min ätäm, - bar äle, niyem, nine genä nitep ker äle, megeräp tırmasın!

Annarı äzeräk kenä sineñ belän nitep tırırmın da, nigä üzem kuırmın... ketügä.

- Hazer, hazer, - dip nitä hatın.

- Nu inde, nämästäkäyem! Tege ni kebek niyeñne nitep yatma inde, - minätäm, - yät kenä nitep beterep ker dä...

Kayber kennärne ul ber dä nitep tırmıy... kirelänep... rähatlänep nitä. Ä begen nişläpter nitä... tiskärelänä. Añnamassıñ bu katın-kıznı.

Üzem berençe tırıp nitkem kelämi – yurgan astında ni bit... rähat. Şınıñ eçen tegeneñ kirelänüenä tegeläy dä nitäm, bılay da nitkälim. Teñkäsenä tiyäm, kıskası.

- Buldı, - minätäm, - gitte nitkälänep yatırga! Bar, niyeñne nitep ker inde!

Tiskäre inde begen, tiskäre häm kirebetkän. Mine nitmägän bulıp yata. Yarar, dim eçtän genä, barıber üzeñä nitergä kala bit ul ni... hayvan. Megeräp, teñkäñne kırıtsa, tüzälmässeñ, niterseñ. Nitmiçe, kaya pıçagıma kiterseñ?!

Sizäm: hatınnıñ bik nitkese kelämäsä dä, cälli ahırısı tegendäge nitep tırgan nine.

Nihayät, anıñ ni astınnan niye yaktıga çıga. Äni işetmäsen dip niteberäk kenä çış-pış niteşep yatabız şılay. Tegendä täräzädän nineñ ällä nindi ni tavışına ışagan megeräve işetelä. Savır vakıtın sizäder biçara.

Ä hatın, minem belän ber-ike genä süz niteşep ala da, başı belän tagın ni astına nitä... kerep çuma. Mınısı inde betennäy ni! Küpme şılay nitep yatırga bula?!

Nitkängä sabışıp yata. Minem anarga niyem kabargannan kabara bara. Ällä ciñel genä berne nitep... menep teşärgäme sıñ üzenä... läkin zur ni belän üzemneñ niyemne tıyıp kalam.

- Nit inde davay, - dim tegenärgä.

- Üzeñ başta nit, - di.

Tiskäre betkän! Añnıym inde min anı da. İrtän irtük tırıp nitkese keläp tırmıy, ni astında niyeräk şul.

- Yarar, äz genä tagın nitik tä, - min ätäm, - ikäü bergä çıgıp niterbez.

Bu ni anıñ da niyenä huş kilä. Ä min plan kıram: mınıñ estennän hazer niyen nitep... tartıp... alam da, niyen nitäm... çemetäm... şınduk niyenä çıdıy almıyçı tırıp utırır.

Änigä nitelmäsen dip niteşep yatsak ta, nitkän ikän – kinät ikençe bülmädän anıñ başı kürende. Anıñ niye havanı dırıldata:

- Tırıgız! Nästä bayadan birle niteşep yatasız? Niyegezne nittegezme sıñ äle? Yuktır bit! Nine üzem kuyırmın, barıgız – megeräp tırmasın anda, nitegez dä ketügä çıgarıgız! Sez şında nitep yergän arada çäy dä elgerer. Tege nilärneñ... Minzäylärneñ tege nämästäkäyläre kerep bezneñ tavıklarnı nitep yeri ahırısı – barıgız äle yäteräk. Beznekelärne üz artınnan yärtep kitmäsen! Niçek şul bädbähetne bizderergä?!

Anyagınak, karagız inde, kara, - ul süäk kebek näzek barmagı belän täräzägä kürsätä.

– Tegeläreneñ ülät kırgırı käzäläre bezneñ ni başına uk menep gitkän. Üz niyeneñ niläre diyep belämeder? Niyenä... hucasına... şınıñ hatle ışasa da ışar ikän.

Pırdımsız! Tırıgız, tır, niläregezne nitkäläp yatmagız!

Änineñ süze bezneñ eçen ni... zakon. Niteşep... ızgışıp... yatudan tuktıybız.

Kuzgalabız. Çınnan da, kem berençe nitsä dä barıber tegelme sıñ? Ber-bereñä niteşep yatudan ni fayda? Tırırga tek tırırga inde! Hatınga bulgan niyem... açuım... moment nitä... şiñä. Niyenä... kılak tebenä... menep teşmäk kelävem dä yukka çıga.

Änineñ işektän ürelep kergän başı yugaluga, niteşep tä tırmıyçı gına nitäbez... kiyenäbez. Nine... sıyırnı... nitergä... savırga... tışka çıgabız. Savabız. Ketügä ızatabız. Annarı annan kateşlıy, ügä kermibez, ä payıt başına peçännekkä ürmälibez.

Şında ber şäp urınıbız bar bezneñ.

Şında menäbez dä, äni däşep ezlärgä kıçkırsa da, katmagannar ikän äle dip uylasın eçen pış-pış kına niteşep yatabız. Mındamı, mında inde minem ni berkaçyan da nitmi... kirelänmi. Kiresençä, üze başlıy äle. Minem nitep kenä... çamalap kına... yänä anarga menep teşkem keli başlıy. Ul anıñ sayın nitä... kıtırta. Tege ni... inde şiñgän nine... minem niyemne... yüri kabarta. Nişlätäseñ inde, bezneñ nilärebez şındıy – niteşmiçe genä tıralmıybız, çurt.

1993 yıl