Konkurska

Hikäyä-pamflet

Yazuçı Hisbullin äfände bügen genä bik yahşı ber hikäyä yazıp tämamladı. İseme dä, eçtälege dä, başkası da ukuçınıñ küñelenä huş kilerlek häm akılın yaulap alırlık ide. Yazmasınnan beraz suıngaç, hisläre utırıp citkäç, ul anı ukıp çıktı. Küp tä tügel, biş sähifädän gıybarät bu äsäre çın mäğnäsendä zur uñışlarınnan berse ide. Äle genä «Kazan utları» curnalınnan hikäyälär konkursı açılu hakında ukıdı häm, äsären papkaga salıp, yulın redaktsiyägä turıladı.

Tuktalışta anı marşrut avtobusı (menä bähete!) kötep aldı häm «Pressa yortı»na iltep tä kuydı. Hisbullin açık işektän uzdı, anı kayda da tanıp, «Huş kiläsez!» digändäy ozatıp kala tordılar. Liftta eldertep kenä unınçı katka mende. Danlıklı «Kazan utları» curnalı redaktsiyäse şuşında urnaşkan ide. «Proza bülege» işegen şakıdı. Monda da anı tanıp häm huplap karşı aldılar.

Häl-ähvällär soraştırgaç, curnalnıñ proza bülege mödire, söyeneçennän ahrısı, bülmäse buylap yahşı attay yörengäläp aldı. Tänkıyt bülege mödire dä monda ide.

— Hikäyä konkursı iğlan itkänsez ikän,— dip Hisbullin, süzne tamırı belän kütärep, äñgämä östälenä audardı.

— Şulay ide!— dide proza bülege mödire, berazga şikkä töşep.— Ällä hikäyä kiterdegezme? Kaya, biregez äle, ukıp çıgıyk!

Hisbullin aña kulyazmasın suzdı. Redaktor äfände, zur kuanıç belän alıp, kalın gına «buaz» ber papkaga anı salıp ta kuydı häm dä zur şatlık belän:

— Menä bit nikadärle cıyıldılar!— dip kuanıçın belderde...

Ul könne Hisbullin, üz köyenä genä yäşämiçä, «Kazan utları»nda şaktıy «yuınıp häm yuılıp» digändäy, äybät kenä mahmırlap kaytıp kerde. İkençe könne, esselätmi-suıtmıy, duslık hakına redaktorga şaltırattı. Añardan isä:

— Ukıdım... Ukıp çıktım hikäyägezne,— digän süzlärne işetep kuandı. Ämma şunda uk tänenä suık yögerde. Çönki süzläre şundıy idelär:

— Tik menä, ni, birep bulırmı ikän? Bastırır öçen yararlık sıman tügel... Ni... Aktuallege... Yazılışı... Tele... Añlıysız inde!

Hisbullin tämam yugalıp kaldı. Äle kiçä genä aña şuşı redaktor äfände, tämam açılıp kitep:

— Beläseñme, dustım, hikmät närsädä?— dip söylägän ide bit.— Yahşı hikäyälär bar ul. Bar! Bezneñ halık talantlı. Menä min dä ber hikäyä yazdım konkurska. Basılıp çıgar. Ukırsıñ! Ämma ni bit äle, berençelekne teläsä kemgä birep tä bulmıy bit äle anı! Dimäk, bu yulı da talantlı äsärlär çittä kalaçak! Bu konkurs ta säyäsät, uyın... Añlıysıñmı?..

Hisbullin şuşılarnı isenä töşerde häm, gomerendä berençe tapkır bulır, talantlı äsär yazganı öçen üzenä, zihenenä, hätta näsel-näsäbenä üpkäläde. «Menä bit hikmät närsädä ikän!— dip köyde häm yandı.— Ägär dä talantta çamalı keşelär redaktor bulalar ikän, bu ber dä naçar tügel, ämma da andıy adämnär yazuçı da ikännär, ädäbiyätnıñ çınnan da kazasına äverelälär tügelme? Andıylarnıñ küñele dä, akılı da üzlärenekennän talantlırak äsärlärne kabul itä aludan mährüm şul!»

Bu fikere aña bik oşadı. Üzeneñ çın talant iyäse ikänlegenä inanuına şuşı da citä kaldı. Yülärgä küpme kiräk inde?

Click or select a word or words to search the definition