Käcä belän Sarık hikäyäse

Borın zaman ber İr belän Hatın torgan,
Tormışları şaktıy gına fäqıyr bulgan;
Asragannar ber Käcä berlä ber Sarık, —
Bolar bulgan bersennän dä berse arık.

Äytä ber kön İre: «Kara monda, Hatın! —
Üzeñ yahşı beläseñ bit peçän hakın, —
Kitsen bezdän çıgıp Käcä belän Sarık,
Aşap yata buşka gına alar azık».

Hatın künde, dide: «İrem, yarar, yarar,
Bu ikene kumaklıkka bulsın karar;
Käcä belän Sarık häzer kitsen bezdän,
Alarnı soñ asrap torıp ni fayda bar?»

Nişli inde miskin Käcä belän Sarık?
Bulmıy huca kuşkanına karşı barıp.
İkesenä ber zur gına kapçık tegep,
Kitte bolar kırga taba säfär çıgıp.

Kitte bolar. Bara, haman bara, bara, —
Kürenmider küzlärenä ak häm kara.
Bara bolar. Küpme bargaç, Alla belä,
Yul östendä ülgän Büre başın taba.

Kurka başnı kuzgatırga Käcä-kurkak,
Küptän inde kurkaklıkka Sarık urtak, —
Baş yanında bolar ikäü tora kurkıp,
Äyteşälär ber-bersenä: «Sin tot, min tot!»

Käcä äytä: «Sarık abzıy, sin köçleräk».
Sarık äytä: «Sin, sakalbay, gayrätleräk».
Büre başın kulga totıp kuzgatırga
Yuldaşlarnıñ berseneñ dä citmi yöräk.

Ozak torgaç şunda Käcä belän Sarık,
Büre başın totalmıyça, kullar barıp,
Başnı ikäü totıp ike kolagınnan,
Yunäldelär, kapçıkları eçenä salıp.

Bara bolar. Tuktalmastan haman bara.
Kürä bolar: yırak tügel ber ut yana.
Utnı kürgäç, iptäşenä äytä Sarık:
«Äydä, Käcä, kunıyk bügen şunda barıp.

Ut yanına bürelär dä kilalmaslar,
Bezneñ anda kunganlıknı belalmaslar».
Sarıknıñ bu kiñäşenä Käcä künde:
«Äydä, iptäş, yarar, barsak barıyk inde».

Käcä, Sarık ut yanına yakın barsa,
Miskinnärneñ küz aldında menä närsä:
Öç-dürt Büre utırgannar karşı utka,
Tırşıp-tırşıp peşermäktä alar butka.

Käcä, Sarık, kürgäç uşbu tamaşanı,
Kaldı kurkıp, härberseneñ yartı canı.
«İsänmesez, dustlar, Büre äfändelär!» —
Dilär bolar, kürsätmiçä kurku häle.

Kuanalar öç-dürt Büre, monı kürgäç,
Allarına Sarık belän Käcä kilgäç:
«Aşıybız,— dip,— bu ikäven totabız da,
Menä niçek it taptık,— dip,— butkabızga!»

Käcä äytä: «Kaygırmagız, bezdä it küp;
Ul it berlän härkaysıbız bulırbız tuk!
Ni karıysıñ? Tiz bul äle, tiz bul, Sarık!
Kapçıktagı Büre başın kiter alıp!»

Sarık şunda kapçıktagı başnı ala,—
Barça Büre kurkuınnan şaşıp kala;
Öç-dürt Büre häyran kalıp torgan çakta,
Käcä haman gayrät çäçä, açulana.

Käcä äytä: «Mikikiki! mikikiki!
Kapçıktagı Büre başı bit uniki!
Ah, uñmagan, cülär Sarık, nadan Sarık,
Monnan zurrak Büre başın kiter tabıp!»

Sarık ta tiz añlap ala bu aldaşnı,
Kapçıktan ul alıp kilä şul uk başnı.
Öç-dürt Büre çınlap inde kurkıştılar,
Ber-bersenä küzlärene yörteştelär.

Tügel häzer Bürelärgä aşau kaygı,
Tiz-tiz genä bu urınnı taşlau kaygı.
«Niçek kaçıyk? Niçek tabıyk kaçu yulın?» —
härber Büre şuñar salgan böten uyın.

Torıp äytä şul arada ölkän Büre,—
Kartaygan häm küp eşlärne ütkän Büre:
«Tuktagız, — di, — min tiz genä su kiterim,
Suı bik az, bezneñ butka peşär korı».

Şulay itep, ölkän Büre suga kitä.
Kaytmıy läkin, ozak kına zaman ütä.
Kaytmıy Büre — eze dä yuk, ise dä yuk,
Mäcles halkı arıp betä kötä-kötä.

Bürelärne tagı katı kurku bastı,
Çönki häzer başlıkları kitep kaçtı.
Tagın berse suga taba kitte torıp:
«Tuktagız, min ezläp kaytıym»,— digän bulıp.

Mäğlüm inde, bu Büre dä kaça şulay,
Häylä berlän kaçarga yul aça şulay.
Kaytmıy bu da, ällä niçä säğat ütä,
Mäcles halkı kötä haman, kötä, kötä.

Öç-dürt Büre berse soñra kaça berse,
Öçençese, annan soñra dürtençese.
Bolar kaçkaç, Käcä belän bezneñ Sarık
Kitä inde rähätlänep, irek alıp.

Utıralar ayak bökläp karşı utka,
Bolar inde tämläp kenä aşıy butka.
Aşap tuyıp, rähät kenä, tınıç kına
Käcä, Sarık bu tönnären şunda kuna.

İrtä berlän irtük torıp, tañ atkaç uk,—
Kullarında Büre başı salgan kapçık,—
Tagın bolar urman buylap säfär itte.
Närsä yazıym?.. Hikäyäm dä şunda bette.