Bäyrämme bu?

Bäyräm dimez. Bäyrämme — bu bäyräm bezgä?
Äy dustlarım, bu bäyrämnän ni yäm bezgä?
Küp keşeneñ üksi yätim balaları,
Moñlı küñel, yäşle küzlär karıy küzgä.

Bäyrämme bu dähşätle kön? Nindi kön bu?
Kardäşlärneñ doşmanga ut açkan kön bu*.
Galilärneñ mıltık belän, zur tup belän
Doşmannarnıñ baş söyägen vatkan kön bu.

Kiç yoklasak, bu kurkınıç — töşemezdä,
Köndez bulsa, bu hälaqät — isemezdä;
Yaktı tügel — çıkmıy koyaş könemezgä,
Tönemez dä aysız — bäyräm tügel bezgä.

Kileşerme bezgä bu kön bäyräm itü,
Çın gayrätle kardäşlärne ontıp kitü?
İnde, dustlar, şul kaharman kardäşlärgä
Bezgä tiyeş çınnan berläşep yärdäm itü!

Äy Hodayım! Yaktı könnär bir sin bezgä,
Gıylem nurın urnaştır sin miyebezgä,
Äy rähimle, rähmät atlı kanatıñnı,
Kuş, färeştäñ cäysen ide bu yıl bezgä.