Başkala

Hikäyä

İldän çıgıp, ildän bargannar bar...
— Haba!..
Şähär uramnarınıñ tıgızlıgına sıyışa almagan avazlar kükkä taba ürmälädelär:
— Haba... Haba... Haba!..
Kemder kemgäder endäşte. Ä ul kemder kayadır kitep yugaldı. Cilkägä cilkä, sırtka borın diyärlek atlagan halık işeklärgä, cir astı yullarına, çatlarga sıyışa almıyça aktı da aktı. Kolaklarına orılıp kitkän “Haba” süzen hiçkem iskärmäde. Barı tik Häbibrahman gına uñına häm sulına karanıp aldı. Kemder aña endäşkän bulırga tiyeş sıman ide.
Küktän közge yañgır işelergä äzerlänep, salıngan hälendä tordı. “Haba!”
İldän çıkmagan bulsa, Häbibrahman kem märtäbäsenä ireşäse ide ikän? Mögayın, bähetenä kinänep, bügen munça yakkan bulır ide.
Avıl... Ul haman da bäräñge aşıy torgandır! Menä traktor göreldese belän bar taraflarnı uyatıp Gabdelbär uzıp kitär...
Alar bergä üskän idelär, ber mäktäptä ukıdılar, ber parta artında utırdılar, kiläçäk könnäre hakında bergä hıyallandılar. Gabdelbärneñ yäşli sport uyınnarı belän mavıguları, anıñ kiläçäktä dönyanı hiçşiksez yaña ürlär belän şakkattıraçagına Häbibrahman şiklänmäde. Üze dä annan kalışmaska teläde. Ämma vakıygalar tezmäse ber dä alar telägänçä genä barmadılar şul...
— Haba!..
Häbibrahman borılıp karadı. Ni kürsen, artınnan kuıp kilgän keşe aña bik tanış yöz — Gabdelbär ide. Tik menä kartayıbrak kitkänme? Ä yuk, iserek ikän.
— Sin kem? — dide aña Häbibrahman, tanırga telämiçä.
— Haba! Bu min — Gabdi!— dide Gabdelbär, şeşengän yözennän akkan yañgır yulların sörtep.
— Nindi Haba? Nindi Gabdi?— dide Häbibrahman, tagın da aptıraganday kılanıp.— Berençe küräm, berençe işetäm!
— İ tugan,— dide Gabdelbär, tellären yalap, irennären çäynäp,— ütermä, bir ber yöz grammlık kına?.. Ütermä!
— Uramda oçragan teläsä kemgä akça taratıp yörergä min “Änderi kaznası” totmıym la,— dide Häbibrahman, Gabdelbärdän ciñel genä kotılırga teläp.
— Birmäsäñ, üläm!.. Sin mine üterüçe, belep tor!— dip, şunda uk Gabdelbär höcümgä küçkäç, tüzmäde Häbibrahman:
— Mä!— dip, aña un sumlık akça suzdı.
— Bu az şul häzer,— dide tege, tagın da çıtır yabışıp.
— Mä alaysa, tagın!..
Häbibrahman aña ber-ber artlı suza-suza, ille sumlıkka qadär barıp citte. Şunda tege dä kanäğatlänep, anı bara torgan yulına cibärde.
“Yarıy äle kalaga kitkänmen, avılda bulsam, kön dä kerep, kön dä oçrap tenkämä tiyep betkän bulır ide!”— dip, Häbibrahman söyenä-söyenä bu tirädän yıragayu yagın karadı. Vakıyga onıtılgançı ul şuşı yulınnan çitkä ber genä adım da atlamayaçak inde häzer.
Ämma tagın kolagı kiselde:
— Haba!.. Haba!.. Haba!..

May, 2002.

Click or select a word or words to search the definition