Aç et belän büre

Ber Et kartaygan. Kartaygaç, örmägäç, anı hucası kualap çıgargan. Bu aptırap kırga çıgıp kitkän. Moñarga kırda Büre oçragan. Büre äytkän:
− Et dus, sin nişläp yöriseñ? − digän.
− Nişläp yörim, hucam kualap çıgardı. Kartaydım örä almıym. Öç kön bernärsä dä aşaganım yuk, − digän.
− Aç bulgaç, äydä minem belän, digän. Min sine aşamakçı idem, häzer aşamıym, cällim, − digän.
Kırda ber at yalgız yöri ikän. Etne şunıñ yanına iyärtep bargan. Büre bargan da atnıñ koyrıgına asılıngan, sin karap tor, digän Etkä. Büre tartıp atnı tämam çümäştergän.
Şul çagında Etkä äytkän Büre: “Küzem akaydımı?” − digän. Et Büre küzenä karagan, ise kitkän. “Küzeñ akaydı”, − digän. Şulay digäç, Büre atnı cibärgän dä, at çümäkläp kitep yıgılgan. Şunnan Büre, atnıñ bugazın çäynäp, ütergän. Bugazın çäynägän dä anıñ kazılık turın ayırgan: “Menä simez töşen kön dä kilep aşa, siña baytakka citär”, − digän. Üze kitkän.
Yarar. Et ber kön kilep aşıy, ike kön kilep aşıy. Aç Etkä bu at ber atnaga citkän. Şul atnı aşap betergäç, añarga ber Et oçragan. Tuk Et:
− Nihäl nişläp yöriseñ,− dip soragan. Kilüçe Et äytkän:
− Min aç, digän. Hucam yarlı, aşarga bernärsä dä birmi,− digän.
− Aç bulsañ, äydy minem belän,− digän. Bu da, Büre kebek, yalgız at artınnan bargan. Etkä äytkän: “Siña: küzem akaydımı? ” dip äytermne. Sin karap tor”,− digän. Et kitte, di, at artınnan, tegese utırıp karap tora.
Bu barıp asılındı, di, atnıñ koyrıgına. Asılıngaç, sorıy: “Küzem akaydımı?” − di. Tege äytä: “Yuk äle, akaymadı”, − di, döresen äytä. Ul da bulmıy, at taza bulgan bulırga kiräk, Etkä tipkän dä Etne ällä kaya oçırgan. Karap torgan Et şunda äytkän:
− Menä akaydı inde küzeñ,− digän.

Click or select a word or words to search the definition