Çerçetlär Hanı

(«Kılıç han» tragediyäsenä)
Hökem citte, bezne çıgardılar
äm tezdelär ber buş urınga
Koyaş battı, ahrı, telämäde
Bu hurlıkka şahit bulırga

Ülän yüeş ide ällä çıktan,

Ällä cirneñ zarlı yäşennän,
Urman, taular, küllär... Bar da

kurkıp
Toman arasına yäşrengän.

Tışta salkın, barı ayak belän

Toydım cirneñ tanış cılısın.
Cir yöräkne minem cılıtmakçı,
Anam tösle örep sulışın.

Kaygırma, cir, yöräk kaltıramas,
Sineñ östä çakta ayaklar.
Anıts isme belän açılgan tel,
Ülgändä dä Anı kabatlar.

Menä alar, çerçet hakimnäre,
Kızıl küzle, yüeş tanaulı.
Tik belsennär: alar tügel, ä bez
Ğayepläüçe bügen alarnı.

Ciz baltasın cällad kayraganda,
Et läzzäten toyıp kanında,
Çerçetlärgä karşı soñgı süzne
Bez äyterbez hökem zalında.

Kiler ul kön, halık hökem itär,
Karar bulır kisken häm kıska.
Kanım belän yazgan soñgı cırım,
Bul ğayepläü aktı faşistka.