Aysız tön

Ber keşe yuk, tışta tıp-tın, tik karañgı tön genä,
Şul karañgılık eçendä «ul» da häm tik «min» genä.

Söyläşäm min ak kulın kulga totıp äkren genä,
Äytämen çın-çın mähäbbät süzlären yäşren genä.

Ay vä yoldızlarnı kaplap, pärdä yapkan közge tön,
Ämma hiçber kaplıy almıy söygänemneñ ak biten.

Şunda min, auzın übep, bu kalbemä şäm yandıram,
Uşbu şämneñ yaktısı berlän üzem dä yaktıram.

Yämle tön bu, serle tön bu, monda «cännät», monda «hur»,
Ul minem aldımda torsa, tönnärem aysız matur!..